Scrabbelen, daar hebben de kinderen bijna nooit zin in. Maar Wordfeud, dat kunnen ze de hele dag door spelen. Wat zou daar het
geheim nou van zijn? In zo'n geval is er maar één oplossing: zelf eens proberen!
En daar hoefde ik niets voor te doen; een kleine opmerking in die richting en hup, de boel was op de iPad gedownload en ik speelde met beide kinderen en een paar onbekenden tegelijk. En iedere keer als iemand van deze medespelers een woord had gespeeld, kreeg ik een pushbericht (oftewel een niet te negeren alarmbel als je het geluid hebt aanstaan). En dat terwijl ik met veel verhevener zaken bezig was! De ultieme van-het-werk-afhouder; dat is natuurlijk het geheim.
Al gauw had ik mijn kinderen verslagen (al scheelde dat bij mijn dochter maar een haar), dus die wilden niet meer met mij spelen - zo zijn ze dan ook wel weer. Watjes. Mooi wordfeudwoord trouwens, vooral als het gelegd kan worden op een drie keer letter- of woordwaarde.
En dus ging ik maar op zoek naar andere spelers. De buurvrouw bleek een goede tegenstander. Gelukkig won ik uiteindelijk van haar, al was het met een schuttingwoord, door mijn kinderen bedacht (want meekijken en aanwijzingen geven, dat doen ze graag). Aanvankelijk dacht ik dat dat niet mocht: schunnige woorden met wordfeud. Dat kwam omdat mijn poging het woord 'sex' te leggen door de software werd afgekeurd. Maar verhip, seks mag wel. Alleen ben je als je seks speelt, de 'x' nog niet kwijt. En dat is wel een nadeel, dat je bij elk spel een 'x', een 'q', een 'y' en twee keer een 'c' moet zien kwijt te raken. Bij het gewone scrabble heb je nog wel eens het geluk dat je die letters niet krijgt. Nu krijg je ze altijd.
De 'x' wordt meestal kwijtgeraakt door 'ex' te leggen. Exen mag ook. De 'q' raak je gemakkelijk kwijt met 'quat'. De eerste keer dat ik quat legde, leverde dat overigens de volgende conversatie op: 'Wat is dat, mamma, quat?' 'Een soort drugs'. 'Oh, pappa, mamma leert ons dingen over drugs!'
Ja, ze leren veel van dit spel. Soms leggen mijn kinderen woorden die ik niet ken. Ik ben dan verbaasd dat zij die woorden wél kennen. Wat blijkt: ze kennen die woorden ook niet, maar proberen gewoon maar wat te leggen. De software keurt het goed of af. En zo dringen de meest vreemde woorden hun woordenschat binnen. Alles voor die drie keer woordwaarde. En het vestigen van
records. Ze vinden het te gek om met z'n tienen of twintigen tegelijk te spelen, zonder te wachten (je mag desnoods 72 uur wachten voor je een nieuw woord legt) en er ondertussen op los te chatten (ja, er zit ook een chatfunctie op!). Tja, daar steekt scrabble wat bleekjes bij af. Tenzij je natuurlijk van onthaasten, wachten en subtiele ruzies over een woord houdt.
Scrabble is bij
mij dus zeker nog niet uit beeld. Maar eerst moet ik
@niconij een keer zien te verslaan, want het begint er werkelijk op te lijken dat hij wordfeudkoning van Lent wordt. En dat mag natuurlijk niet gebeuren. Zou hij, IT-er van beroep, er misschien een
hulpprogrammaatje naast hebben?
Uitleg bij DWDD
Tips
P.S. Sinds de wordfeudhype schijnen er ook weer meer Scrabble
bordspellen verkocht te worden; onverwoestbaar, dat spel!
