Je kunt er niet omheen op de campus: ze zijn weer begonnen, de eerstejaars. Het wemelt er van de fietsen en fietsers, het is driedubbel uitkijken als je het universiteitsterrein oprijdt, want voor je het weet knal je tegen een scheef- of spookrijder op. Om de chaos enigszins te beperken staan er gelukkig geelgeheste parkeerchoaches bij de fietsenstalling aan de zijkant van de UB.
Ook binnen de UB begint het al behoorlijk vol te lopen, veel studenten met vragende ogen, sommigen wellicht lijdend aan library anxeity. 'Can you tell me where I can find the leesplank?'
Gelukkig worden ze aan onze balies en door middel van onze instructies - al dan niet digitaal - een beetje wegwijs gemaakt in ons onvolprezen informatiepaleis.
Goed, dan eindelijk pauze. Een lekkere lunchwandeling over de campus. 'Waar loopt u tegenaan in uw loopbaan?' 'Pardon?' 'Ja, we zijn student toegepaste psychologie en moeten aan wildvreemde mensen op straat vragen waar ze tegenaan lopen in hun loopbaan. Het is onze eerste schooldag'. 'Tja, daar overvallen jullie ons een beetje mee, kun je wat specifieker zijn?' 'Nee, want dat staat niet in onze opdracht, kijk maar', en er wordt een verfromfraaid A4'tje tevoorschijn gehaald. 'O ja, en we moeten er ook een selfie met u bij maken.'
Enfin, we gaven ze wat vage antwoorden, zeiden dat we op de universiteitsbibliotheek werkten en dat de HAN ook een prachtige mediatheek heeft en vervolgden onze wandeling, af en toe bijna omver gereden door groepjes fietsers met mobieltjes in de hand, tegen elkaar de hoop uitsprekend dat de foto's niet voor andere doeleinden zouden worden gebruikt.
Over een maand is alles weer normaal.
