Het leek op het eerste gezicht onlogisch dat ze ons in de nieuwe kamerindeling bij elkaar hadden gezet: open science/ open education en privacy & security, oftewel gegevensbescherming.
Bij binnenkomst in de gezamenlijke kamer zagen we meteen al een tegeltje hangen met 'handig is geen grondslag'. Tevens hing er een poster met Defense Layers and Security Measures die er uitzag een soort ingewikkeld planetenstelsel met pijlen en symbolen. Nou, dat ging lekker worden hier. Beperkingen en regels in plaats van alles lekker open gooien.
Hoe moest je je computer ook alweer vergrendelen? O ja, met Windows L.
Maar hoe langer we hierover praatten en nadachten, hoe meer we erachter kwamen hoe zeer deze gebieden elkaar kunnen versterken. Want de gegevensbeschermers zijn er bijvoorbeeld maar wat blij mee als er onderzoeksdata open gedeeld worden: via de functionarissen van de afdeling research data management wordt er namelijk op gehamerd dat de data in het geval van open delen geen persoonsgegevens mogen bevatten; dat scheelt een hoop risico op het lekken van gevoelige informatie.
Tevens vinden we elkaar op het gebied van digitale soevereiniteit: we zijn het er hartgrondig over eens dat we minder afhankelijk moeten worden van de grote geld- en dataslurpende techbedrijven, waaronder we ook de meeste uitgeverijen inmiddels wel kunnen scharen - de goede daargelaten natuurlijk.
Hartstikke goed deze combinatie van open en gesloten dus; briljant bedacht door ons facilitair management. Misschien zijn de bezuinigingen toch nog ergens goed voor?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten