Festina Lente

Sigmund en ratio

2012-01-30T14:36:00.002+01:00

Eigenlijk best bijzonder dat Sigmund juist bij de lofzang op de rede even niet op de verbuiging van het Latijn let. Of is er een alternatieve vertaling mogelijk zonder dat ratio veranderd wordt in ratione?

Fietsmeneer

2012-01-26T14:28:00.003+01:00

Trouwe lezers van dit blog weten dat ik gèk ben op fietsen, maar zo bont als de meneer bij Man bijt hond met z'n vierentwintig fietsen waar hij een wel heel bijzondere relatie heeft, maak ik het gelukkig niet.

Wel even het hele filmpje kijken: het wordt met de minuut bizarder...

via Karen

In de wachtkamer

2012-01-18T12:00:00.000+01:00

Vandaag moest ik even naar de huisarts. En zoals gewoonlijk liep hij uit. Eigenlijk vind ik dat uitlopen niet zo'n probleem (behalve als ik haast heb), want dat geeft me de gelegenheid om de mensen in de wachtkamer eens lekker te observeren.

Deze keer waren er twee wat oudere mensen en twee moeders met kinderen. De een had één kind, de andere twee kinderen bij zich. Het kind van de ene moeder was Angry birds aan het spelen op de iPhone van zijn moeder; de twee kinderen van de andere moeder keken in een boekje. De moeder van het ene kind keek eerst wat strak voor zich uit en pakte toen wat te lezen; de moeder van de twee kinderen begeleidde haar meisjes bij het lezen en had daar duidelijk plezier in.
Het jongetje dat Angry birds aan het spelen was, werd naar het vrolijke leestafereel toe getrokken, nadat hij een paar keer tevergeefs zijn moeder de score van zijn spel had doorgegeven, waar niet op gereageerd werd; de moeder was te druk met haar tijdschrift.

Een van de spelletjes die de moeder van de twee meisjes verzonnen had, was dat ze een liedje mochten bedenken bij de plaatjes in het boek. Was er een plaatje van een vogel, dan mochten ze een liedje over een vogel verzinnen. En eigenlijk was dit spelletje veel leuker dan Angry birds, vond het jongetje, dus hij legde zijn iPhone weg en begon gezellig mee te raden en te zingen.

De wat oudere mensen keken geamuseerd toe en de moeder van het jongetje pakte blij de iPhone om haar mail te checken.

Was zij even gelukkig!

Stel dat de wereld vergaat op 21 december

2012-01-13T19:43:00.000+01:00

Wat raad je de rest van de mensheid aan om in ieder geval nog een keer uit te proberen? Dat is de vraag bij een nieuwe serie gesprekken bij DWDD. Afgelopen maandag waren Eppo van Nispen tot Sevenaer (voormalig directuer van DOK - de beste bibliotheek van Nederland in 2009 - en thans directeur CPNB) en Peter Vandermeersch (hoofdredacteur van de NRC) aan de beurt.
Eppo vond dat we naar Dungeness moesten gaan (dan kun je namelijk alvast zien hoe de wereld er na het vergaan uit zou kunnen zien) en Peter vond dat we de beste wijn die er bestaat: Château d' Yquem moesten gaan drinken.

En dan was ik bijna nog vergeten te vertellen dat Jan Mulder hier nog aan toe te voegen had: heroïne en sex. Maar dat was te verwachten.
En jij? Wat raad jij ons aan?

Nieuwe volger: Ester

2012-01-08T20:40:00.000+01:00

Sinds vandaag weer eens een nieuwe volger: Ester. Ester is mijn achternichtje, maar zoals ze zelf al zegt in haar eerste blogpost: we zijn eigenlijk meer nichtjes dan achternichtjes. We noemden onze wederzijdse ouders dan ook oom en tante en niet achteroom en achtertante.

En onze ouders spraken meer met elkaar af dan met onze 'echte' ooms en tantes. Want ze waren ook nog eens goede vrienden en lid van een hechte vriendenclub (inclusief een heuse missionaris).
Ook nu spreken ze nog vaak met elkaar af, maar wij kinderen zijn wat uit elkaar gegroeid doordat we uitgewaaierd zijn over Nederland. Zo gaat dat helaas nu eenmaal.

MAAR: het internet biedt nieuwe kansen; we hebben elkaar onlangs via verschillende wegen weer weten te vinden. En Ester is nu ook een weblog begonnen; dat is natuurlijk helemaal spannend. En in haar tweede post heeft ze eigenlijk haar hele levensverhaal al verteld. Ze is onder andere - zoals ze zelf zegt - zuster en juf, maar nog heel veel meer. Ze is bijvoorbeeld ongelooflijk creatief en handig (daar was ik vroeger heel jaloers op, dat weet ik nog wel). En van vroeger weet ik ook nog wel, dat ze goed museumpje kan spelen (dat deden we namelijk vaak) en brieven kan schrijven (dat deden we later: brieven naar elkaar schrijven).

Ik zou zo zeggen: houd de esterretjes in de gaten! En voor Ester: welkom!

Bijlo en Vroege Vogels

2012-01-08T10:34:00.001+01:00

Mooie column van Vincent Bijlo in Vroege Vogels vanmorgen over het weer van afgelopen week en 'winter':

De horrorwinter kolkte, klotste, zwalpte, gulpte, plensde over ons land.

Opgezweept door zware tot zeer zware windstoten leerde het water ons dat niet Koning Winter regeert, maar het water zelf, vorst is van ons land.

De toestand bij Tolbert leek onhoudbaar. In Grootegast was een noodverordening van kracht, het leeuwendeel van het vee werd geëvacueerd. Een compagnie van het leger uit Havelte stond paraat bij Leek. Zandzakken bij het Lauwersmeer.

Bewoners van recreatiewoningen bij Grouw werd dringend geadviseerd, wilden zij niet verzwolgen worden door het water, te vertrekken. En dat terwijl het nog geen 21 december is, het is nog niet zover, de Maya-kalender is nog niet afgelopen.

Ach…dan dat arme Groninger museum: de kunst werd in allerijl naar hogere etages gebracht. Ja, ja, dat kon er ook nog wel bij. Het Groninger museum heeft een heel erg groot financieel tekort: geen geld, maar water zat.

Maar niet alleen het Noorden werd geteisterd door Koning Water.

In Kampen werd de balgstuw in de monding van de IJssel tussen het Ketelmeer en het Zwarte Water opgeblazen en als de balgstuw in de monding van de IJssel tussen het Ketelmeer en het Zwarte Water wordt opgeblazen, dan is het menens.

De waterschappen stonden pàl, pàl stonden de waterschappen en opeens hoorde je niemand meer in Den Haag roepen dat ze maar moesten worden opgeheven, die waterschappen.

Dit is het begin, sprak de Jehova die bij mij aanbelde tijdens de storm. Dit is het begin van het einde! Nee meneertje, riep ik, nee meneertje, dan ken jij onze identiteit nog niet. Dìt is onze identiteit: water! Al zullen we het zelf moeten opzuipen. Dit land is van ons! De Jehova droop af, verdween in de regen.

De schutting zuchtte, de vroege bloesem verwoei in de laatste windstoot, toen ging ze liggen, de wind. Ze lag zo stil als een uitgeraasde ADHD-er.

En opeens hoorde ik een lijster, een verbijsterde lijster.

De zon brak door, de sering wist zich geen raad met al haar knoppen, de rozenstruik huiverde en ik luisterde naar de lijster.

Langzaam keerde de rust weer. De code oranje werd geel en het groen wist niet wat te doen. Het speenkruid wuifde, de sneeuwklokjes luiden almaar, wat luiden ze in: de lente of toch de winter? Niemand weet het meer. De vier jaargetijden zijn de weg kwijt, Vivaldi is in de war, de wind bladert door de partituur en koos voor deze week de herfst uit.

Woordenlijstjes

2012-01-04T11:34:00.002+01:00

Mooi, die lijstjestijd aan het eind en begin van het jaar! Vooral de woordenlijstjes zijn leuk om te volgen (en dan zit je bij onze taal het best qua overzichten).
Het woord van het jaar 2011 is: tuigdorp. Kader Abdolah zegt daarover dat het Nederlands sterk genoeg is om zo'n lelijk woord, dat ontsproten is aan een zieke geest, weer uit de taal te laten verdwijnen. Da's mooi, want erg fantasievol is het woord niet. Caviapolitie en occupyer zijn respectievelijk tweede en derde geworden en die klinken ook al niet als echte blijvertjes. Maar je weet maar nooit.
Het congres van Onze Taal koos weigerambtenaar als woord van het jaar. Ook al niet zo verheffend.

Voordat swaffelen (het met de penis tegen een persoon of voorwerp aantikken) in 2008 het woord van het jaar werd, werkten Van Dale en het Genootschap Onze Taal trouwens nog samen bij het kiezen van het woord van het jaar, maar het Genootschap trok zich terug, toen bleek dat swaffelen vooral door de Geen Stijl-reaguurders was gekozen, wat overigens ook het geval blijkt te zijn met het woord 'tuigdorp'.

Gelukkig is er ook nog de verkiezing voor het MOOISTE woord. Het mooiste woord van 2011 is volgens het Instituut voor Nederlandse Lexicologie wildbreien, al was het alleen maar om de vrolijke uitstraling van het woord in (euro)crisistijd.
En dit jaar was er (bij kidsweek) voor het eerst een kinderwoord van het jaar. Dat is komkommerpaniek geworden. Tweede en derde werden slurfzoenen en schreeuwouders.

Ik kies voor de kinderwoorden! Het kiezen van woorden van het jaar kun je immers niet aan de schreeuwouders overlaten. Daar komt alleen maar narigheid van.

Fijn nieuw jaar!

2012-01-01T15:12:00.003+01:00

Een heel fijn nieuw jaar gewenst allemaal!

Laten we hopen dat alles helemaal anders gaat in 2012, maar laten we ons daar tegelijk geen enkele illusie over maken.

Laten we daarom eens heel simpel beginnen met Youp te hopen dat vanaf 2012 iedereen gewoon weer aardig doet tegen elkaar. En laten we ons dan eens voorstellen dat koningin Beatrix dit jaar echt lid van Groen Links wordt.

Zoals ik al zei, laten we ons geen enkele illusie maken.

Somber? Nee, realistisch.

Maar toch wens ik iedereen - op z'n minst privé - het allerbeste toe! Maak er wat van!

Hij/zij

2011-12-30T11:28:00.000+01:00

Altijd schrikken, zo'n brief van de belastingdienst. Zeker rond kerst. Weten ze die te verpesten? Maar nee, gelukkig, het was een bericht rond de toekenning van het kindgebonden budget. En die wordt voor ons vanaf volgend jaar hoger. Gelukkig. En waarom? Omdat onze dochter 12 jaar wordt.

Of, zoals in de woorden van de belastingdienst: 'Uw tweede kind zal dit jaar de leeftijd van 12 jaar bereiken. In verband met zijn leeftijd zal het kindgebonden budget met ingang van dit jaar met .... verhoogd worden.'

Zijn? Is het zo'n moeite voor de belastingdienst om in zo'n geval zijn even te veranderen in zijn/haar? Ik was me er niet van bewust dat mijn dochter plannen richting transsexualiteit had. Of weet de belastingdienst soms meer dan wij? Dat zal dan voor het eerst zijn...

Rukken met kerst

2011-12-27T10:39:00.000+01:00

'Mogen we al rukken?', vroeg mijn neefje, toen we aan de kerstdis aanschoven. 'Nee, nog even wachten, allemaal tegelijk....'

Altijd leuk, zo'n broer uit Engeland die christmas crackers meeneemt.

Ik hoop dat jullie er allemaal warmpjes bij zitten....

2011-12-25T12:13:00.003+01:00

....met de kerst!

Mirza Ghasemi

2011-12-22T14:46:00.000+01:00

Toen ik mijn man leerde kennen, was een van de dingen die me opvielen, dat hij zo een verfijnde smaak had. En toen zijn moeder een aantal maanden bij ons logeerde en echt Iraans eten voor ons kookte, snapte ik ook waarom. Dat Iraanse eten is gewoon niet te versmaden, zo gevarieerd en rijk aan smaak!

Ook Jamie Olivier komt superlatieven tekort voor het Perzische eten; hij noemt het 'elegant', 'parfum gewoon'. Hij voorspelt dat Iraans eten de nieuwe trend zal worden.

Dus: als je nog een heerlijk bijgerecht voor het kerstdiner zoekt, probeer dan eens Mirza Ghasemi uit. Op het filmpje hierboven zie je hoe dat gemaakt moet worden.

Facebookvrienden met oudleerlingen

2011-12-22T14:22:00.002+01:00

Het is toch al zo'n tien jaar geleden dat ik met lesgeven gestopt ben, maar een beetje contact heb ik nog altijd met die tijd, bijvoorbeeld door (feestjes met) oudcollega's.

En natuurlijk kan in dat rijtje tegenwoordig ook Facebookcontact (met die oudcollega's) niet ontbreken. En sommige van die oudcollega's hebben contact met hun oudleerlingen, bijvoorbeeld omdat ze die wat beter kennen, al is het maar omdat hun eigen kinderen ermee bevriend zijn/waren. En zo word ik door Facebook ook naar die oudleerlingen geleid en vice versa.

En - geloof me - het is zo leuk om te zien wat er van die scholieren van toen terecht is gekomen. Ze hebben allemaal schitterende carrières, zijn aan het promoveren, werken bij gerenommeerde instituten, geven zelf les, hebben prachtige partners, soms zelfs al een kind/ kinderen, of zijn alweer gescheiden.

Zonder facebook had ik waarschijnlijk nooit kunnen zien wat er van hen geworden is, op een enkeling na die heel erg beroemd zou worden en constant op tv zou verschijnen of zo.

Het voelt als een blik naar het verleden met toekomst.

Bijzonder.

Medelijden met automobilisten

2011-12-17T14:00:00.000+01:00

Soms, heel soms heb ik medelijden met automobilisten. Bijvoorbeeld van de week, toen het zo hard regende en er in Lent een kleine, heuse file ontstond op de nieuw aangelegde fietsstraat. De auto's stonden hutje mutje en lieten slechts een (te) kleine ruimte over voor de fietsers om te passeren. Niet zo'n probleem voor de fietsers, aangezien er een troittoir langs de fietsstraat loopt.

Maar een mevrouw was het daar duidelijk niet mee eens. Zij dacht 'dit is een fietsstraat, dus de auto's moeten ruim baan geven aan de fietsers, file of niet'. En ze wurmde zich tussen de kleine tussenruimte die de auto's (niet echt) voor de fietsers overlieten door en sloeg daarbij hard op de auto's. Die schrokken zich vast dood door de klappen van deze boze mevrouw.

Hoe het afliep weet ik niet. En wat ik ervan moet denken ook al niet. De mevrouw had wel en niet gelijk: aan de ene kant mogen automobilisten zich best wat fatsoenlijker opstellen tegenover fieters, zeker als het zo regent, maar aan de andere kant stonden ook zij vast.

Kusgedichten

2011-12-15T18:02:00.002+01:00

Je kunt je misschien nog herinneren dat ik schreef over de tentoonstelling van Janus Secundus die nu in onze UB te bezichtigen is.
Voor de liefhebbers: de samensteller van deze tentoonstelling (Werner Gelderblom) was pas op de radio; hij sprak daar uitgebreid over de kusgedichten van onze Janus.

Interessant luistervoer; surf dus als je even tijd hebt en het buiten koud is naar het tweede uur van de avonden van 28 november (laatste item; 1:37:00).

Zeker weten dat je dan weer warm van binnen wordt.

Lees en verbaas je

2011-12-10T14:42:00.001+01:00

D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N5N 1N
5T44T 21JN. 1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M031L1JK D323 T3K5T T3 L323N,
M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N. D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5. KN4P H3? D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0P13R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N.

Tip voor organogram

2011-12-10T11:18:00.001+01:00

Zo simpel kan-ie zijn...

Sportleraar: eten!

2011-12-09T15:41:00.001+01:00

Onze spinningsportleraar is echt heel tof: hij spoort ons aan om flink te eten (twee uur) voor en na het sporten. En vooral koolhydraten. Geen brood en pasta, nee, twix of snickers, fruit mag natuurlijk ook. En de dag na het sporten liefst niet sporten, want het lichaam moet herstellen. Een man naar mijn hart.

En eigenlijk kan ik hem geen ongelijk geven ook; ik heb het al een paar keer zien gebeuren dat er iemand duizelig en misselijk werd en met de les moest stoppen.
'Wat heb je gegeten dan?', vroeg de sportleraar aan een van hen.
'Nou, twee rijstwafels.'
'Verder niets?'
'Nee.'
'Tja, wat deed je hier dan ook?'

Goed eten dus. Anders verbrand je geen vet, maar spieren en daar wordt je lichaam alleen maar flubberig van. En het is toch de bedoeling dat je straks strak in je bikini op het strand verschijnt?

Verder vraagt hij ook altijd wie er naar de kroeg is geweest de avond ervoor. Er zijn dan altijd wel een paar mensen die hun vinger opsteken. 'Nou, dan heb je goed kunnen oefenen voor de fietstechniek, want als je een bierviltje naar achter hebt weggetrapt, dan heb je eigenlijk aan je traptechniek gewerkt'. En dan volgt er steevast een dia met de juiste traptechniek.

Leuk om een studentensportleraar te hebben.

En jammer om geen student meer te zijn.

Supa shit en Candle Height

2011-12-04T13:52:00.001+01:00

Onze kinderen zitten allebei op een zogenaamde pop- en rockschool. Het idee daarachter is dat ze tegelijk een instrument leren bespelen en begeleid door de muziekleraar in een bandje zitten. En ik moet zeggen, dat stimuleert enorm, vooral omdat ze krie keer in een jaar een optreden hebben (je moet bijvoorbeeld je nummers wel goed kennen, anders sta je behoorlijk voor paal en ze experimenteren er gezamenlijk behoorlijk op los).

Afgelopen week was hun eerste optreden. En het was fun! Vooral omdat er nog meer vriendjes en vriendinnetjes in verschillende bandjes speelden en ze allemaal bij elkaar gingen kijken en ook wij allerlei onvermoede talenten om ons heen zagen. Onze buurvrouw had haar zoon bijvoorbeeld nog nooit horen zingen, en daar stond hij ineens strak als leadzanger van de band.

Het kan verkeren....

Bol en Sint

2011-12-03T19:24:00.001+01:00

Ik dacht: laat ik eens modern doen en m'n kado voor de surprise bij Bol bestellen. Helaas kreeg ik op 30 november een mail dat het kado (gewoon een papieren boek) helaas niet binnen de aangegeven levertijd van 8 dagen geleverd kon worden; dat ze verwachtten dat het artikel uiterlijk 7 december op het opgegeven adres bezorgd zou worden. 7 December? Dat zou veel te laat zijn! Pakjesavond was bij ons op 4 december.
En wie schetst mijn verbazing over het daarop volgende mailtje, gestuurd op 1 december: 'Wij zijn helaas niet in staat om onderstaand artikel te sturen. De leverancier bleek niet in staat om genoemd artikel te leveren. Onze welgemeende excuses voor het ongemak'.

Hadden ze niet meteen bij de leverancier kunnen informeren? Dan had ik tenminste nog ruim de tijd gehad een ander kado te bedenken; nu werd het weer een afgezaagde iTunescard.

Bol, bedankt! Jullie krijgen van mij de roe in de schoen! En volgend jaar geen verlanglijstje.

UB café

2011-12-01T15:18:00.001+01:00

Ook de studenten en de wetenschappers zijn er nu achter (wij wisten dat natuurlijk al langer): de UB is het middelpunt van de campus. Dus ze komen in groten getale naar onze bibliotheek.

Dit is geen typisch Nijmeegs verschijnsel, zelfs geen typisch Nederlands verschijnsel, nee overal ter wereld groeien de bezoekersaantallen van de universiteitsbibliotheken. Hoe dat mogelijk is terwijl 'alles toch op het internet te vinden is'? Wel, men wil vooral ook elkaar ontmoeten; de UB is een inspirerende ontmoetingsplek voor (aspirant)wetenschappers geworden.

En dat is eigenlijk zo gek nog niet. Op de UB heb je toegang tot alle informatie, zowel fysiek als digitaal, je kunt er in alle rust zonder of met computer of laptop studeren en als je wilt overleggen, zijn er groepswerkplekken. Sommige studenten komen tevens om te flirten (en wie weet wetenschappers ook, maar die durven dat natuurlijk niet toe te geven), maar dat mag, alleen op je kamertje is ook maar zo alleen. Wij als UB spelen daar op in door soms iets leuks te organiseren en onze lounge in te richten op de 'dagverblijvers'.

Woensdag stond hierover een stukje in de NRC en donderdag in de NRCnext. De titel van het stuk in de NRC (zie afbeelding hierboven) luidde: 'Als een dorpsplein op de campus'; de foto bij het stuk was er een van onze leeszaal. De titel van (hetzelfde) stuk in de NRCnext luidde 'Café de Universiteitsbieb' en de foto erbij was van de oude bibliotheek van het Trinity College in Dublin.

Toch apart, vooral het verschil in fotokeuze. Spreekt onze leeszaal een jonger publiek (waar de NRCnext toch op mikt) niet aan? Het tegendeel is wel gebleken, lijkt me. Het zit altijd vol met studenten!

Cursus voor tennisouders

2011-11-29T15:10:00.001+01:00

En dan ben je opeens - jawel - motivatiemanager en moet je naar een workshop voor het goed begeleiden van je kind voor, tijdens en na tenniswedstrijden. En wel van Slim Tennis, een bedrijfje onder leiding van Ajdin Kolonic dat gespecialiseerd is in met name de mentale ondersteuning van tennissers (inclusief hun ouders).

En daar ging-ie dan, van het verschil tussen intrinsieke en extrinsieke motivatie naar verschillen in beloning (met name belangrijk: wát beloon je, beloon niet te veel, omdat je anders kans hebt dat de intrinsieke motivatie extrinsieke motivatie wordt), kwaliteit van feedback (wees voorzichtig: ga niet op de stoel van de trainer zitten), realisme in het stellen van doelen (nota bene: 95% van de kinderen stopt met tennis op niveau omdat de druk te hoog wordt) en het creëren van de juiste sociale (tennis)omgeving van je kind.

In ieder geval moesten we ons in onze oren knopen dat onze kinderen emotioneel afhankelijk van ons zijn en te grote teleurstelling over een prestatie, welke dan ook, voor een kind aankomt als een mokerslag.

Hoe Ajdin aan al deze kennis komt? Heeft hij bijvoorbeeld zelf wel kinderen, vroeg een van de deelnemende ouders. Nee antwoordde deze, maar hij heeft zelf wel op hoog niveau getennist en de (hoewel goed bedoelde) juiste ondersteuning van zijn ouders gemist. En daar wil hij de aanstormende talenten voor behoeden; dat is zijn intrinsieke motivatie.

En bij wijze van afsluiting kregen we een uitzending van Heibel langs de lijn te zien, waarin een vader zijn tennissende dochter NIET op de juiste wijze ondersteunt. En wat dat met het kind doet.

Onze kinderen zal dat niet meer overkomen na het volgen van deze cursus; wij zijn de perfecte feedbackmachines geworden...

Slim Tennis Tips bij Kick (Keep It Cool Kids)

Bibliotheeklunch

2011-11-24T16:40:00.001+01:00

Wat een lekkere broodjes (en fruit) weer bij de 'bibliotheeklunch voor de hunaniorafaculteiten' die wij vandaag georganiseerd hadden!

De thema's van deze jaarlijkse bijeenkomst waren: e-books, iPads, e-readers en Open Acces publiceren. En tevens heeft Natalia Grygierzyk zich gepresenteerd als de nieuwe directeur van de UB.

Er waren lezingen van collega's Els en Gerda en daarna mochten de wetenschappers lekker zelf spelen met de iPads en de e-readers; ze genoten er zichtbaar van. De volgende keer laten we onszelf sponsoren door Apple.....

meer foto's

Een tevreden klant twitterde na afloop:

Bijles

2011-11-23T11:02:00.001+01:00

Eindelijk maar eens de stoute schoenen aangetrokken en officiële bijles natuurkunde georganiseerd voor mijn zoon. Een vriend van ons heeft hem al wel eens wat geholpen, maar blijkbaar is er toch meer en structurelere bijles nodig voor zoonlief, want het botert nog steeds niet tussen hem en natuurkunde.

En ook niet tussen mij en natuurkunde; ik was er vroeger geen ster in en het boeide mij ook niet. Aan het eind van de derde klas kreeg ik een 6- op mijn rapport, maar alleen op voorwaarde dat ik nóóit natuurkunde in mijn pakket zou opnemen. Nou, daar hoefde de leraar dan ook niet bang voor te zijn!
En dan moet ik natuurlijk ook niet mijn kinderen gaan helpen, want dan kun je er zeker van zijn dat dat van de wal in de sloot zal zijn.

Bijles vinden was via internet in elk geval niet moeilijk: Studentsplus diende zich bovenaan in de zoekresultaten aan en er was meteen plek. Alleen de prijs vond ik wat aan de hoge kant: 21 euro per keer maar liefst en dat verplicht 4 keer per maand. Maar goed, je kunt er ook weer per maand van af, dus maar even slikken die prijs dan. Alles beter dan zelf in die boeken duiken in ieder geval.

Maar dan is er altijd nog het toeval. En het toeval wilde dat ik gisteren een oud-buurmeisje tegenkwam dat net begonnen was met haar psychologiestudie aldaar. En die geeft (onder andere natuurkunde)les bij dezelfde organisatie. Nou, dat verdient goed, zei ik. Tenminste, als je hetzelfde bedrag krijgt als ik moet betalen. En geloof het of niet, zij krijgt daar 'maar' 10 euro per uur! Dat vind ik toch wel afzetten, zeg, van dat bureau.

Dus hebben we nu afgesproken dat we het oud-buurmeisje maar buiten het bureau voor een goedkopere prijs gaan inhuren. Maar dan moeten we nog minstens een maand wachten dus, want ik heb het contract al getekend helaas. En de jongen aan wie we gekoppeld zijn, klonk ook heel aangenaam (en had maar liefst een 9 op zijn eindlijst voor natuurkunde #hoekrijgenmensendattochvoorelkaar).

One way or the other, dit moet goedkomen!

Gastvrij Lent

2011-11-23T10:48:00.001+01:00

Ik word altijd blij als ik langs dit soort gastvrije borden fiets, vooral als het in mijn eigen woonplaats is!

Klik op de afbeelding om de tekst te kunnen lezen

iPad opa overleden

2011-11-20T17:01:00.001+01:00

Al veel in het nieuws geweest, maar het is zo'n heldere en weldenkende man, dat het geen kwaad kan ook hier de filmpjes met meneer Strubbe te plaatsen. De eerste met betrekking tot de iPad 1('een gouwe nieuwe') en de oude DOS-machine ('een trouwe vriend') waar opa geen afstand van wil doen:

En het tweede met betrekking tot de iPad 2 (waarop hij onder andere Angry Birds speelt):
En nu is hij dus overleden. Rust zacht, lieve opa Strubbe! Ik hoop dat er in de hemel ook iPads zijn.....

Janus Secundus

2011-11-19T16:26:00.001+01:00

Gisterenmiddag om vijf uur, toen iedereen zich van kantoor huiswaarts spoedde, repte ik me naar het werk - op mijn vrije vrijdagmiddag nota bene!

Dan moet er wel iets bijzonders aan de hand geweest zijn.

En ja hoor, er was (weer eens) een activiteit bij de UB en dit keer de opening van een tentoonstelling over de Nederlandse dichter Janus Secundus, tegenwoordig in de vergetelheid geraakt, maar ooit even beroemd als Erasmus.

Daar moest ik, liefhebber van feesten en partijen, natuurlijk bij zijn, want de dichter dichtte ook nog eens in het Latijn. De bij de opening behorende speech werd gehouden door David Rijser, docent klassieken aan de UvA; die had meteen de lachers op zijn hand toen hij beweerde dat als je Seneca leest, zoals de middelbare scholieren tegenwoordig moeten, je het liefst zo snel mogelijk dood wilt. Nee, dan liever de gedichten van Janus Secundus lezen, dan krijg je weer zin om te leven. Jammer dat deze niet klassiek klassiek is, aldus Rijser. En daar hebben we even stevig op gedronken.

Natuurlijk kon ik het niet laten om een paar foto's te maken van het basiaal.

interview met Werner Gelderblom (samensteller tentoonstelling) over Janus Secundus op de radio (tweede helft tweede uur)

Nog meer digitale sinterklazen

2011-11-16T10:45:00.001+01:00

Digitale sinterklaas

2011-11-16T10:15:00.001+01:00

We vieren nu al een paar jaar achter elkaar sinterklaas met een 'samengeraapt clubje': de buren, mijn ouders en wij. En dat naar ieders zin, vooral naar die van de pubers, want die houden nu eenmaal van wat grotere groepen dan alleen het eigen gezin.

Dit jaar konden we echter geen datum vinden om gezamenlijk lootjes te trekken. Dus voor het eerst maar eens digitaal geprobeerd. Daartoe moesten we wel een emailadres voor mijn vader aanmaken, want die had er nog geen. Wát, geen emailadres? Ja, er bestaan werkelijk nog mensen die geen emailadres hebben. Maar nu misschien niet meer dus. En, surprise, het lukte nog ook allemaal. We moesten weliswaar een paar keer heen en weer bellen met mijn ouders voor de laatste instructies, maar dat is nog altijd beter dan dat steeds weer iemand z'n eigen lootje trekt, of van degene die hij vorig jaar ook al had.

En de verlanglijstjes? Die zien er bij bijna allemaal hetzelfde uit: een iTuneskaart graag. Behalve mijn ouders, die vragen tenminste nog normale kado's, niet van die malle kaartjes om lucht mee te kopen.

Maar nu mijn vader een emailadres heeft, ben ik er niet meer zeker van of zij niet volgend jaar ook.....een iTuneskaart willen.

De UB als datingwarehouse

2011-11-15T13:35:00.001+01:00

Toen ik bij de universiteitsbibliotheek ging werken, dacht ik nog dat dit het een instituut voor het faciliteren van kennisoverdracht was. Maar niets blijkt minder waar. Het is gewoon een datingwarehouse!

Tenminste, dat heeft er veel van weg, als je de berichtjes op biddys.nl bekijkt.

Wat biddy is? De nieuwste flirtsoftwarerage onder de studenten. De site, een idee van UvT-student Koen Crooijmans, is nog maar een week in de lucht en er zijn al twee miljoenen pageviews geweest. Een gat in de markt dus!

We moeten onze informatiebalies maar gauw vervangen door datingservicedesks.

Don't try this at home

2011-11-11T18:22:00.001+01:00

Zou de verzekering dit dekken?

via Jeroen

Hij kwam, zag en overwon

2011-11-09T21:21:00.002+01:00

Grieken, denk aan het hout!

2011-11-08T11:47:00.000+01:00

Al in de oudheid stonden de Grieken bekend om hun onbetrouwbaarheid; de toetreding tot de Europese Unie had dus veel beter voorbereid en afgetimmerd moeten worden; nu konden ze wat al te makkelijk hun truc met het houten (drachme)paard uithalen. Papandreou als moderne Odysseus; hij mag gaan uithuilen bij zijn Penelope.

Tja, en wat zal Papademos (of iemand anders, maar Papademos heeft wel de juiste naam om het Griekse volk te gaan leiden) ons gaan brengen? Houten muren?

Een mogelijke oplossing voor de Griekse crisis kreeg ik overigens van een Belgische collega (maar die moet zich eerst maar eens gaan buigen over de oplossing van de Belgische crisis!):

De Griekse crisis en hoe ze wordt opgelost

Het is een mooie dag in een klein Grieks plaatsje. Alle straten zijn leeg. Het zijn slechte tijden, een ieder heeft schulden en allen poffen. Op deze dag rijdt een welgestelde Nederlandse toerist door het Griekse dorpje en stopt bij een klein hotelletje. Hij zegt tegen de eigenaar dat hij de kamers graag bekijken wil, om er misschien een voor een nacht te huren en legt als onderpand 100 Euro op de desk. De eigenaar geeft hem een paar sleutels. Als de bezoeker de trap op is, neemt de Hoteleigenaar het geld, rent naar zijn buurman de slager en betaalt zijn schulden. De slager neemt de 100 Euro, loopt de straat uit en betaalt de boer. De boer neemt het geld en betaalt zijn rekening bij de koel opslag. De man daar neemt het geld en rent naar de kroeg om zijn drankrekening te betalen. De kroegbaas schuift het bedrag door naar een aan de bar zittende prostituee, waarbij de hij nog schulden had. De prostituee rent naar het Hotel om daar haar uitstaande rekening van 100 euro te betalen. De hotelbaas legt het geld weer op de balie. Op het eigenste moment komt de toerist de trap weer af, zegt dat de kamers hem niet aanstaan, neemt het geld van de balie en hij verlaat het dorpje.
Niemand heeft iets geproduceerd. Niemand heeft iets verdiend. Iedereen is zijn schulden kwijt en ziet de toekomst optimistisch tegemoet.
Zo, nu weten jullie hoe het zit. Het reddingsplan kan maar zo simpel zijn.

uitleg bij het plaatje

Bij de paus aan tafel

2011-11-06T14:52:00.000+01:00

Soms heb je als collectieondersteuner leuke krenten in de pap en word je uitgenodigd voor boekpresentaties van een van je klanten/ hoogleraren. Zo werd ik donderdag uitgenodigd voor de boekpresentatie van Bij de paus aan tafel door Peter Rietbergen, hoogleraar cultuurgeschiedenis van onze universiteit.

Mooie speeches over een sappig onderwerp en een aardig inkijkje in het leven van de crème de la crème van de RU-historici: die blijken bijvoorbeeld namelijk een heus Historisch Eetgenootschap te hebben; om de beurt kookt een der historici een maaltijd op basis van een (meestal) middeleeuws recept en dat wordt dan gezamenlijk door de club genuttigd.

Helaas werd er door de boekhandel geen historische maaltijd geserveerd, wat natuurlijk wel zeer toepasselijk zou zijn geweest, maar de wijn vloeide gelukkig rijkelijk en in het boekje staan recepten genoeg om eens zelf aan de gang te gaan, waartoe we allen uiteraard van harte uitgenodigd werden.

Aardig detail wat betreft de kennis over de culinaire traditie van de pausen is dat degene die het eerste gedrukte kookboek geschreven heeft, een bibliothecaris was, wat de hoogleraar ertoe verleidde om in het door mij gekochte boekje te schrijven 'voor de hoedster van boeken zoals de eerste kookboekenschrijver óók was'.

Kijk, en dat zijn weer leuke dingen voor de (bibliothecaire) mens. Het voedt ten minste de ambitie!

Luister hier naar een interview met Peter Rietbergen n.a.v. zijn boek bij Wetenschap 24

Recreatieplas Lent

2011-11-05T17:40:00.000+01:00

Wat dit nou weer is? Nee, ze hebben het trapveldje niet alweer afgebroken. Hier moet de recreatieplas van Lent komen. Jammer dat er een snelweg naast loopt en ik nog niemand iets heb horen zeggen over een geluidswal.....

Wil je nog meer foto's van dit waagstukje zien? Kijk dan hieronder en zoek (en hoor in gedachten) de snelweg. Zo jammer voor het toekomstige stiltegebied. Want verder wordt het volgens mij wel mooi!

De vierdaagse: voortaan een Lentse aangelegenheid?

2011-11-04T16:50:00.001+01:00

Lenter eiland in wording

De bypass van de Waal is nog geen feit, of de Nijmegenaren hebben hun oog al op het nieuw te vormen Lentse eiland laten vallen. Voortaan moeten de vierdaagselopers daar hun jaarlijks terugkerende wandelmars maar starten en eindigen.

Het is toch niet te geloven, die annexatiedrang van Nijmegen! Laat dat eiland er eerst maar eens komen en rustig zijn weg zoeken. Misschien kan het helemaal geen grote mensenmassa's aan, of zakken die mensenmassa's straks in de Waal. Of is dat misschien wat het katholieke Nijmegen wil? Een doop van bijbelse omvang van de wandelende mens?

Nijmegenaren let goed op: het nu al prijzenwinnende eiland is Veur-Lent en zal veur Lent blijven! Handen af van het eiland en niet nuilen. Het is al erg genoeg dat er een gedenkteken is geplaatst voor een eiland dat er nog niet eens is.

Laat ons daar eerst van bijkomen.

Herfstfeest

2011-11-02T10:36:00.001+01:00

Niet iedereen is zo blij met Halloween, ons immers opgedrongen door de commercie. Maar ik kan er geen hekel aan hebben, vind ze wel leuk, die oranje jack-o'-laterns die de creativiteit van de kinderen bevorderen (probeer er maar eens een te maken!) en hun liefde voor monsters en ander gespuis serieus nemen.

Samen met mijn dochter heb ik dan ook lekker halloweeninkopen gedaan vorige week: maskers, lampionnen, een flinke hoeveelheid halloweenlolly's. We verheugden ons zeer op het halloweenavondje.

Maar het liep niet zoals gepland. Mijn dochter werd ziek, het buurmeisje waar ze normaal mee langs de deuren gaan kwam pas laat thuis, en mijn zoon was niet erg enthousiast.

En ook aan de deur was het magertjes: slechts één kind belde aan. Zaten we daar met onze trommel halloweenlolly's.

Nou ja, misschien dat er met Sint-Maarten nog wat kinderen langskomen. Ik zal ze met open armen ontvangen!

tips voor Halloweenversieringen

Weekendje Aken

2011-10-30T21:23:00.000+01:00

Die Karel had wel gelijk, toen hij Aken als residentie koos. Prachtige stad! Met heerlijk thermaalbad.

Urbs et aqua, wat wil je nog meer?

Woordvete

2011-10-26T20:52:00.001+02:00

Scrabbelen, daar hebben de kinderen bijna nooit zin in. Maar Wordfeud, dat kunnen ze de hele dag door spelen. Wat zou daar het geheim nou van zijn? In zo'n geval is er maar één oplossing: zelf eens proberen!

En daar hoefde ik niets voor te doen; een kleine opmerking in die richting en hup, de boel was op de iPad gedownload en ik speelde met beide kinderen en een paar onbekenden tegelijk. En iedere keer als iemand van deze medespelers een woord had gespeeld, kreeg ik een pushbericht (oftewel een niet te negeren alarmbel als je het geluid hebt aanstaan). En dat terwijl ik met veel verhevener zaken bezig was! De ultieme van-het-werk-afhouder; dat is natuurlijk het geheim.

Al gauw had ik mijn kinderen verslagen (al scheelde dat bij mijn dochter maar een haar), dus die wilden niet meer met mij spelen - zo zijn ze dan ook wel weer. Watjes. Mooi wordfeudwoord trouwens, vooral als het gelegd kan worden op een drie keer letter- of woordwaarde.

En dus ging ik maar op zoek naar andere spelers. De buurvrouw bleek een goede tegenstander. Gelukkig won ik uiteindelijk van haar, al was het met een schuttingwoord, door mijn kinderen bedacht (want meekijken en aanwijzingen geven, dat doen ze graag). Aanvankelijk dacht ik dat dat niet mocht: schunnige woorden met wordfeud. Dat kwam omdat mijn poging het woord 'sex' te leggen door de software werd afgekeurd. Maar verhip, seks mag wel. Alleen ben je als je seks speelt, de 'x' nog niet kwijt. En dat is wel een nadeel, dat je bij elk spel een 'x', een 'q', een 'y' en twee keer een 'c' moet zien kwijt te raken. Bij het gewone scrabble heb je nog wel eens het geluk dat je die letters niet krijgt. Nu krijg je ze altijd.

De 'x' wordt meestal kwijtgeraakt door 'ex' te leggen. Exen mag ook. De 'q' raak je gemakkelijk kwijt met 'quat'. De eerste keer dat ik quat legde, leverde dat overigens de volgende conversatie op: 'Wat is dat, mamma, quat?' 'Een soort drugs'. 'Oh, pappa, mamma leert ons dingen over drugs!'

Ja, ze leren veel van dit spel. Soms leggen mijn kinderen woorden die ik niet ken. Ik ben dan verbaasd dat zij die woorden wél kennen. Wat blijkt: ze kennen die woorden ook niet, maar proberen gewoon maar wat te leggen. De software keurt het goed of af. En zo dringen de meest vreemde woorden hun woordenschat binnen. Alles voor die drie keer woordwaarde. En het vestigen van records. Ze vinden het te gek om met z'n tienen of twintigen tegelijk te spelen, zonder te wachten (je mag desnoods 72 uur wachten voor je een nieuw woord legt) en er ondertussen op los te chatten (ja, er zit ook een chatfunctie op!). Tja, daar steekt scrabble wat bleekjes bij af. Tenzij je natuurlijk van onthaasten, wachten en subtiele ruzies over een woord houdt.

Scrabble is bij mij dus zeker nog niet uit beeld. Maar eerst moet ik @niconij een keer zien te verslaan, want het begint er werkelijk op te lijken dat hij wordfeudkoning van Lent wordt. En dat mag natuurlijk niet gebeuren. Zou hij, IT-er van beroep, er misschien een hulpprogrammaatje naast hebben?

Uitleg bij DWDD
Tips

P.S. Sinds de wordfeudhype schijnen er ook weer meer Scrabble bordspellen verkocht te worden; onverwoestbaar, dat spel!

Stil in mij

2011-10-23T17:27:00.000+02:00

Je hebt absolute stilte, relatieve stilte, gewenstse stilte, ongewenste stilte, heerlijke stilte, oorverdovende stilte, zittende stilte, staande stilte, warme stilte, koude stilte, geconcentreerde stilte, gedeelde stilte.
Ik heb ze gisteren allemaal meegemaakt op de stiltedag.

En toen werd het echt stil, langdurig stil, vredig stil. En da's ook wel eens fijn. Want waar vind je dat nog tegenwoordig: stilte.

Trapveldje (5)

2011-10-20T21:38:00.001+02:00

Verschillende mensen hebben me de laatste tijd gevraagd hoe het nou toch met het trapveldje is. Wel, zoals hierboven dus. In de verte schiet de huizenbouw al flink op, maar rondom het veldje nog niet.

En de reden voor de trage voortgang is eigenlijk best spectaculair: er zijn belangrijke archeologische vondsten gedaan in de grond waar de nieuwbouw moet verrijzen.
En nee, deze keer niet uit de Romeinse, maar uit de Merovingische tijd - vijfde eeuw na Christus. Maar liefst 18 gave skeletten zijn er aangetroffen.
En ook vandaag waren ze weer in volle hevigheid aan het graven:

De volgende mooie foto's van de skeletten zijn onlangs gemaakt door de Lentse Lucht:

Ik houd jullie op de hoogte!

Uren stilte maken

2011-10-19T21:38:00.001+02:00

Gisteravond hadden we weer mindfulness. En de leraar plaagde ons met een meditatie van drie kwartier.

Na een kwartier merkte je de onrust bij ons deelnemers al, want we hadden steeds geoefend met een meditatie van een kwartier. Maar - zo blijkt nu - een kwartier is maar voor watjes. Een uur mediteren, dat begint tenminste ergens op te lijken. Maar onze lichamen zijn daar helemaal niet op gebouwd, onze benen begonnen te slapen, we kregen spierpijn in onze heupen, rug en nek.
'Dat is juist goed oefenmateriaal', zo hield de leraar ons voor, 'want dan moet je ongemak, pijn en weerstand overwinnen en gewoon met deze zaken zijn, ze toelaten, ermee zitten (letterlijk, niet figuurlijk), zogezegd'. En als klap op de vuurpijl werd er in de zaal naast ons gesprongen en tegen de muur gebeukt. Ook dat was prachtig oefenmateriaal volgens onze leraar. Irritatie overwinnen. Alsof hij de mensen had ingehuurd voor dit doel. Gelukkig voor ons duurde deze irritatiebeproeving maar vijf minuten. Daarna zaten we weer heerlijk - nou ja heerlijk - in de stilte.

Een kleine opmaat voor onze beproeving voor aanstaande zaterdag: de stiltedag. Maar liefst 7 uur in stilte doorbrengen, zonder iets te zeggen, ook niet tijdens de thee, ook niet tijdens de lunch. Nee gewoon er zijn, naar binnen keren, je diepere lagen ontdekken, zien wat er bovenkomt. 'Maar er zal vermaak genoeg zijn', zo stelde de leraar ons gerust, 'we doen een zitmeditatie van een half uur, een bodyscan, een loopmeditatie, staande yogaoefeningen, zittende yogaoefeningen, een stiltewandeling. O ja, en aan het eind van de dag evalueren we kort, een half uurtje.'

Gelukkig maar. Er kwam weer wat kleur op de wangen van ons deelnemers.

Inwijding in de Nederlandse literatuur

2011-10-19T09:41:00.000+02:00

Voor mijn zoon is het zover: hij zal ingewijd worden in de Nederlandse literatuur, tenminste zo kondigde zijn lerares Nederlands dat aan.
Maar wat is dat eigenlijk, literatuur, vroeg mijn zoon mij. Nou, dat zijn boeken die ECHT ergens over gaan, het gewone leven overstijgen door bijvoorbeeld bijzonder mooi, grappig of spannend taalgebruik, bijzondere wendingen, die je diep in je hart raken, je een blik in een totaal andere, soms absurde wereld geven, waardoor je bijvoorbeeld geroerd wordt of na gaat denken. Maar hopelijk vooral geamuseerd wordt. Nou ja, zoiets.

De volgende dag kwam mijn zoon trots thuis met een lijst van 10 titels waar ze van de juf uit mochten kiezen:

Mamma Tandoori van Ernest van der Kwast
Joe Speedboot van Tommy Wieringa
De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst
Vallen van Anne Provoost
Gebr. van Ted van Lieshout
Isabelle van Tessa de Loo
Het gouden ei van Tim Krabbé
De dagen van de bluegrassliefde van Edward van de Vendel
Twee koffers vol van Carl Friedman
Het diner van Herman Koch

En aangezien de titels de kinderen niets zeiden, dat had de lerares ook wel gesnapt, had ze over elk van de titels iets verteld en soms zelfs stukjes uit het boek voorgelezen. Mijn zoon wist al voor welk boek hij ging: Het gouden ei (van Tim Krabbe, zo had de lerares geschreven). Dat sprak hem meteen het meeste aan en het was niet te dik (voor hem - en de meeste van de middelbare scholieren - een zeer legitiem criterium).

Een goede keuze, zei ik, dat is een spannend boek. Waarop mijn zoon antwoordde: 'hoe kan dat nou, een spannend boek?' Films kunnen spannend zijn, maar boeken?

Er zal een wereld voor hem opengaan. En ik zal hem troosten als hij een nachtmerrie krijgt.

Toekomst en verleden

2011-10-15T21:36:00.001+02:00

Gisteren was ik rijk, want had ik een blikje in de toekomst en in het verleden. In de toekomst door deelname aan het mini-symposium 'Does the university library have a future?' ter ere van het vertrek van onze directeur Graham Jefcoate en in het verleden door het bijwonen van de lezing van Fik Meijer over zijn essay Lessen uit Rome, dat hij ter ere van de maand van de geschiedenis schreef.

Een vol programma, vooral omdat er naast het mini-symposium (met veel buitenlandse gasten) ook nog een receptie (met nog meer buitenlandse gasten) ter ere van GJ was. Een waardig afscheid, met veel lofprijzingen met betrekking tot diens internationale netwerk en academische houding (en ook koppigheid). En een terugblik op z'n carrière door hemzelf.

Ook bij de lezing 's avonds veel terugkijken naar het verleden, maar dit keer van Rome en wel in het bijzonder de behandeling van de immigranten door de Romeinen. Zouden wij daar nog iets van kunnen leren? Volgens Fik Meijer wel. We zouden kunnen kijken wat er goed ging (de opname van de vreemde godsdiensten en gebruiken in de hunne) en wat er fout ging (de reactie op en behandeling van de christenen).

Vandaag heb ik me voor de zekerheid maar weer volledig op het heden gericht.

Schaamnamen 2011

2011-10-12T11:55:00.000+02:00

Leuk, je kunt bij BNN weer stemmen op de schaamnaam van het jaar.
Genomineerden dit jaar:

Aart Bol
Annewil Hokken
Ans Mooi-Monster
Baudia Ree
Ben Nitrauw
Bennie Dood
Bing Go
Bob Bel
Bob Sleeman
Chris Musch
Dave Filet
Douwe Kwak
Ellis Tieke
Frank Rijk
Jo de Jong
Kin Ki Jim
Ko Mies
Louwe Pruim
Mette Bus
Mevrouw Plu-in 't Hol
Panda de Haan
Queeny de Koning
Ralf Pakbier
Robin Hoedjes
Ron Dingen
Sam Bal
Storm 't Hart
Teddy Beer

Ben benieuwd. Vind Sam Bal wel Ko Mies.

Bosatlas

2011-10-09T19:50:00.000+02:00

Mijn dochter zit in de brugklas en heeft aardrijkskunde. Bij de lessen aardrijkskunde gebruiken ze op haar school af en toe een atlas. Dat kan. Dat is misschien wel goed. Laat ze een beetje met zo'n atlas klooien tijdens de les en iets leren over schalen en legenda's en zo. Al vraag ik me af of ze niet beter ook les in het gebruik van Google Earth of Google Maps kunnen krijgen. Maar dat wordt nagelaten. De atlas, daar draait het in aardrijkskundeland nu eenmaal om blijkbaar. Oké, dat zal dan wel. So far so good.

Alleen moeten ze soms ook opdrachten thuis maken met de atlas en wij hebben niet dezelfde atlas als dat ze op school hebben. En daar beginnen de problemen. Want de paginanummering van de opdrachten uit het boek komen niet overeen met de paginanummering van onze thuisatlas, die een paar jaar geleden is aangeschaft, dus nog redelijk nieuw.

En dan worden de antwoorden op de vragen ook niet goedgerekend, wat zeg ik, de docent maakt zelfs een aantekening in het dossier van kindlief dat het huiswerk niet gemaakt is omdat de paginanummering niet klopt. En bij twee keer het huiswerk niet maken volgen er sancties. 'Je moet maar zorgen dat er een goede atlas bij je thuis komt, want anders levert dat puntenaftrek op. Het moet de 53e of 54e editie van de bosatlas zijn. Je mag 'm ook van de bibliotheek lenen, maar houd er rekening mee dat je de atlas de komende 6 jaar nodig hebt.'

En aangezien ik geen zin had om de zoveelste atlas de kopen (ik had die van mijzelf van de middelbare school ook nog, maar ja 48ste druk), heb ik toch maar even gekeken of ik zo'n nieuwe atlas bij de bibliotheek kon lenen. Helaas, allemaal uitgeleend.

En waarom zat de atlas dan niet in het 'gratis' boekenpakket? Vermoedelijk omdat er geen ruimte meer was in het pakket voor 70 euro extra voor het vak aardrijkskunde. Nee, het hoort blijkbaar bij de standaarduitrusting van een huishouden met middelbare scholieren. Ja, de juf zei nog dat je het gewoon had kunnen aankruisen bij de leverancier van het 'gratis' boekenpakket. Ja, zeker net als de rekenmachine die elders voor de helft van de prijs verkrijgbaar is.

Morgen De Slegte maar eens proberen.

Baby's en computers

2011-10-08T15:23:00.001+02:00

Baby's kun je niet snel genoeg vertrouwd laten raken met computers. Dus geen aap-noot-mies boekje. Nee, véél te ouderwets. Meteen een HTML-boekje.
En een mooi, degelijk houten schoolbord? Nee, ook niet doen. Meteen een laptopformaatje.

Voor en na Christus

2011-10-05T10:29:00.000+02:00

Het kan aan mij liggen, maar ik heb in Nederland nog geen discussie zien oplaaien over het feit of de tijdsaanduiding voor en na Christus wel zo politiek correct is. Want de tijdsaanduiding 'voor en na Christus' is natuurlijk wel erg christencentrisch, gekoppeld aan slechts een van de vele godsdiensten die de wereld rijk is.

In Amerika hebben ze BC (Before Christ) en AD (Anno Domini) al wat langer vervangen door BCE (Before Common Era) en CE (Common Era) en nu laat men bij de BBC (Believers Before Christ?) ook de verslaggevers vrij om uit een van beide systemen (het religieus getinte Anno Domini of het neutralere Common Era) te kiezen. In Amerika schijnt het vooral de Joodse lobby geweest te zijn die voor eliminering van de heer in de tijdsaanduiding gepleit heeft; bij de BBC lijkt de wens meer uit de moslimhoek te komen.

Nu heb ik de Engelstalige indeling van BC en AD altijd al een beetje vreemd gevonden: vóór Christus gaat in het Engels (Before Christ) en na Christus in het Latijn (Anno Domini). Hoe inconsequent kun je zijn? Alleen al om die reden zou het wat mij betreft een verbetering zijn de PCT (politiek correcte tijdsaanduiding) CE en BCE te hanteren. Go for it, Englishmen!

Maar hoe zou de politiek correcte Nederlandse benaming dan moeten luiden? VOGJ (Voor Onze Gemeenschappelijke Jaartelling) en OGJ (Onze Gemeenschappelijke Jaartelling)? Of dat onze lekker weglaten en er VGJ en GJ van maken? Of - liever - nóg korter: Voor Nul en Na Nul. Nee, dat klinkt ook niet lekker. Je voelt de grappen al aankomen.

Jezus, dat politiek correcte gedoe valt nog niet mee! Heb jij een idee?

Bijzondere dag

2011-10-02T21:36:00.000+02:00

Vandaag een bijzondere dag; de bijzondere grafsteen van een bijzonder mens met een bijzondere groep ingewijd. Het water dat stroomt en de steen die de stroom verlegt. We get to carry each other.

Zomer in oktober

2011-10-01T12:54:00.000+02:00

Op 1 oktober op het strand met de najaarskermis aan de overkant. Hoe vet is dat?

Liefde is....

2011-09-30T20:45:00.002+02:00

.......dezelfde autozonnewering als je vriendin op je autoruit plaatsen

Gestopt met mindfulness

2011-09-28T09:52:00.001+02:00

Eén van de deelnemers aan de mindfulnesscursus is gestopt. Niet omdat ze er niet veel aan had, maar omdat de cursus te snel ging voor het personage dat zich ontvouwt in het boek dat ze aan het schrijven is over mindfulness.

Te snel? De cursus mindfulness? En dat net nadat sommige mensen echt de vruchten van de eindeloze reeks oefeningen met de na 14 dagen 'saai beginnende te worden maar dat is juist de bedoeling want daarmee overwin je je eigen weerstand en vind je ware rust' bodyscan-cd aan het plukken waren. Sommigen hadden momenten van spontane verstilling gedurende de dag, anderen zelfs tot tranen toe emotionele tevredenheidservaringen. Eén van de mannelijke deelnemers (ja, bijna de helft van de deelnemers is man, dat had ik van tevoren niet verwacht) heeft sinds lange tijd weer genoten van een maaltijd met zijn vrouw, omdat hij het eten eens niet naar binnen schrokte, terwijl hij met z'n gedachten al bij de volgende klus, krant of tv-programma was.

Zelf ben ik nog niet zó ver, moet ik eerlijk bekennen, maar minstens ergens in de verte merk ik dat de cursus me goed doet. En laten we wel wezen, geduld is een van de pijlers van de mindfulness. De zichtbare vruchten zullen komen. Elke dag een nieuwe kans.

Komende week gaat vermoedelijk intensiever worden dan afgelopen week, want de nadruk komt deze keer te liggen op de moeilijke momenten: hoe ga je daar mee om (dat moet je observeren, elke dag een, net als bij afgelopen week bij elke dag een vreugdevol moment).

En dat zal de gestaakte deelneemster moeten missen. Dat gaat ze zichzelf natuurlijk verwijten, als ze bijvoorbeeld vastloopt met haar boek. Maar haar man zal haar daar doorheen trekken, want die volgt nu de cursus in plaats van haar.

En da's ook mooi.

Praat eens normaal, Fokke en Sukke!

2011-09-27T15:51:00.002+02:00

Burendag

2011-09-25T10:11:00.000+02:00

Onze straatgenoten zien we afgezien van onze directe buren eigenlijk maar zelden. Eigenlijk alleen maar met de straatfeestjes die zo nu en dan gevierd worden en die we lang niet altijd bezoeken. Eén van die straatfeestjes is de jaarlijkse burendag.

En deze keer was het thema van onze straat: voortuintjes. Want niet voor alle voortuintjes in onze straat wordt even goed gezorgd. Sterker nog, soms komt er zelfs een klacht van de wooncorporatie dat er niet goed voor een bepaalde tuin gezorgd wordt, dat er niet genoeg onkruid gewied wordt bijvoorbeeld. Ja echt, daar bemoeien ze zich mee! Ben ik even blij dat wij 'm altijd goed bijhouden. Tsjonge, straks zouden we nog opgepakt worden, of in de gevangeins belanden omdat we ons voortuintje niet goed verzorgen!

De altijd actieve feestcommissie van onze straat had het grondig aangepakt. Van de aangevraagde subsidie hadden ze bij lokale kwekers behoorlijk wat perkgoed gekocht dat iedereen mocht gebruiken, maar dat bij voorkeur op de gemeenschappelijke plekken gepoot diende te worden en bovendien hadden ze bedacht dat iedereen stekjes met elkaar kon ruilen. Dat laatste kwam niet echt van de grond (niemand had bijvoorbeeld belangstelling voor de door slakken aangevreten hosta), maar was toch leuk geprobeerd.

De kinderen mochten ondertussen nestkastjes in elkaar timmeren. Onze kinderen hadden daar geen belangstelling voor. 'Nee mamma, daar zijn we nu toch echt te groot voor'. Ach, wat waren ze schattig toen ze dit soort dingen nog wel wilden....

Na afloop van al het gewerk (ook de plantjes in de boomspiegels moesten grondig aangepakt worden; er werd wat heen en weer gekruid), konden we wijn proeven van de voortreffelijke wijnhandelaar bij ons uit de straat. Die had als thema: Australische en Nieuwzeelandse wijnen. En het weer had zich hieraan gelukkig aangepast. Hij kan het nog, de zon!

Oefenen voor het eindexamen Latijn op de iPad

2011-09-22T22:01:00.000+02:00

Via een tip van @cee_ef kwam ik achter het bestaan van een nieuwe app voor Latijn: een grappig vormgegeven app met 8 sets oefeningen in grammatica ter voorbereiding op het eindexamen.

Natuurlijk heb ik 'm meteen gedownload, hoewel-ie niet goedkoop is (4,99 euro).

En aangezien mijn zoon ook beneden was, heb ik 'm even door hem laten testen. Hij werd er wèl en niet enthousiast van. Waar hij enthousiast over was, was over het niveau: 'is het eindexamen zo makkelijk? Dan zou ik nu al bijna eindexamen kunnen doen.' En dat zegt meer over het niveau van de oefeningen dan over het zijne; hij zit pas in de derde klas.
Waar hij niet enthousiast over was, was de 'funfactor': véél te saai. Ondanks dat Marcus, een van de personages uit de app, z'n duimpje omhoog en omlaag doet bij een goed, respectievelijk fout antwoord. Zelf vond ik 'm eigenlijk best leuk, maar dat zegt misschien meer over mij dan over de app.

Bij het opzoeken van de app in de appstore stuitte ik overigens op een gratis Latijn-app die ik nog niet eerder had gezien: een woordenboek Latijn-Nederlands. Altijd handig.

En op Orationis: een serie gebeden in het Latijn voor het geven van dank na de Heilige Mis. Die zal ik m'n zoon maar niet voorleggen.

Kijk hier voor meer Latijn-apps uit een vorig blogbericht

De ark van Noach

2011-09-22T16:34:00.000+02:00

De afgelopen dagen hadden we bezoek uit Iran, een neef van mijn man met zijn vrouw en zoontje van vier. Tijd om de playmobil van stal te halen!
En geheel onverwacht was het jongetje van vier niet het meest gecharmeerd van de playmobilvakantiehuizen en auto's, maar van de miniversie van de ark van Noach.
'Wat is dit eigenlijk?', vroeg hij aan z'n pappa. 'Nou gewoon, een soort dierentuin, net als waar wij vandaag geweest zijn'. En hij raakte er niet mee uitgespeeld.

Zal ik de vader nog uitleggen dat het eigenlijk de ark van Noach is, dacht ik? Maar ja, komt die eigenlijk ook in de Koran voor (blijkt overigens van wel)? Enne, hoe zeg je dat eigenlijk in het Farsi?

Om een lang verhaal kort te maken: ik heb het maar achterwege gelaten. Speelgoed is speelgoed.

Schenkingen en de UB

2011-09-21T11:34:00.000+02:00

Eigenlijk geldt natuurlijk het gezegde van 'je moet een gegeven paard niet in de bek kijken'. Maar soms moet dat toch, want schenkingen lijken en zijn vaak mooi, maar nemen natuurlijk ook plaats in.

In het geval van schenkingen aan de universiteitsbibliotheek plaats in de kasten in de open opstelling. Of in het magazijn. En eigenlijk hebben we daar ruimtegebrek. Dus moeten we streng zijn tegen de schenkers, hoe goed die hun giften ook bedoelen. Het kost namelijk ook nog eens geld want arbeidskracht om de boeken in de collectie te brengen (opname in de catalogus, onderwerpsontsluiting, plaatsing etiketten et ga zo maar door).

Maar desondanks zitten er vaak heel waardevolle boeken bij de schenkingen en die nemen we natuurlijk graag op.

Tot nu toe heb ik sind de aanvaarding van mijn collectieondersteunerschap nog niet zo veel te maken gehad met schenkingen - de meeste worden centraal afgehandeld - maar af en toe komt er eens een langs voor de collecties geschiedenis of klassieken, zeg maar mijn toko. Schenkingen voor de klassieke collectie komen meestal vanuit de hoogleraren of universitair docenten van de eigen universiteit, bijvoorbeeld boeken die ze zelf hebben geschreven of waaraan ze een bijdrage hebben geleverd. Die kunnen bijna ongezien opgenomen worden. Ook als ze in het Italiaans zijn, want Italiaans beheersen de meeste medewerkers en een heel aantal studenten bij Griekse en Latijnse taal en cultuur wel. Da's naemlijk wel zo makkelijk als je gaat opgraven in Pompeii.

Maar van de week kreeg ik een boek voor de collectie van geschiedenis in het Zweeds. Nu zijn er vermoedelijk heel weinig studenten en medewerkers die het Zweeds beheersen (Frans is vaak al een probleem), dus heb ik maar een andere bestemming gezocht voor het boek en de schenker daar netjes van op de hoogte gebracht.

De man kon het wel begrijpen, maar vond het ook jammer dat het Zweeds, laat staan het Frans zo uit de gratie was bij de studenten.

Vroeger.......

I don't like mondays...

2011-09-19T13:38:00.000+02:00

And you?

Met dank aan zoonlief voor afbeelding

Vijftien kopjes thee

2011-09-17T11:11:00.002+02:00

Vijftien kopjes thee op z'n arm: hoe krijgt hij het voor elkaar? Zou een goede ober voor mij zijn!

Nieuwe volger

2011-09-17T10:53:00.000+02:00

En weer een nieuwe volger, bijna ongemerkt, want zonder plaatje:

Voor zover ik het kan inschatten, is zij inwoner van Lent en straatgenoot van ESB. Ze heeft in ieder geval een mooi weblog met veel foto's en avonturen van met name haar 2 schattige dochters.

Welkom!

Mindfulness

2011-09-14T15:21:00.001+02:00

Gisteren ben ik maar eens begonnen met een nieuwe uitdaging: het volgen van een cursus Mindfulness. Gedurende 2 maanden gaat het hard werken worden: 1 avond in de week 2,5 uur cursus en dan elke dag 1 uur huiswerk - nou ja, huiswerk, meditatie. En aan het eind van de cursus een stiltedag.

Gisteravond zijn we meteen goed begonnen: we hebben een half uur gedaan over het bestuderen en eten van maar liefst 2 rozijnen. Een mindfulnesmond is gauw gevuld!

Weekendje Epen

2011-09-13T16:03:00.000+02:00

Het is toch redelijk bijzonder als je al vijf jaar lang elk jaar een weekendje in het zelfde vakantiehuisje in Epen doorbrengt - dan moet het toch een aantrekkelijk onderkomen zijn.
En het is al helemaal bijzonder als je dat met dezelfde club van inmiddels 19 mensen van 3 tot 50 jaar doet, zonder dat er ooit 1 woord van irritatie is gevallen.
Dan moet het wel een bijzondere club zijn. En dat is het ook: het zijn namelijk 7 studiegenoten, die zo'n twintig jaar geleden vijf jaar met elkaar gestudeerd hebben en op een dag besloten hebben niet meer elkaars verjaardagen te bezoeken, maar 1 weekend (eerst was dat 1 dag) met elkaar bij te praten onder het genot van een drankje(s) en een wandeling(en). Kinderen en partners zijn daarbij van harte uitgenodigd en die sluiten zich dan ook graag en masse aan.
Trefwoorden dit jaar waren: bourgondisch, bier, plezier, wijn, fijn, zinkviooltje, krijgers, zon, onweer, regen, rennen, gips en wiskundebijles.

Verslagen van vorige jaren zie hier, hier en hier.

Limboland

2011-09-09T12:43:00.001+02:00

Eens kijken of Fokke en Sukke gelijk hebben!

Reageren op Wordpress

2011-09-07T15:58:00.000+02:00

Het stikt de laatste tijd van de raadsels. Want waarom kan ik ineens niet meer reageren op wordpressberichten? Ik kies toch netjes om te reageren via googleaccount? En dat wordt niet (meer) geaccepteerd. Terwijl ik dat wel heb. Ben ik als blogspotter soms ineens een ongewenste vreemdeling (die verdwaald is zeker). Sorry, wordpressers, dat jullie nu mijn briljante commentaar moeten missen :(

Bye Freddie

2011-09-06T18:33:00.000+02:00

Erg mooi, deze Google Doodle!

Via via

2011-09-05T21:04:00.000+02:00

De Romeinen hadden vroeger niet alleen SMS-taal, maar ook een geavanceerde routeplanner. Nou ja, voor hun tijd dan. Die is ons overgeleverd via een middeleeuwse kopie: de Peutinger Kaart.
En ene meneer Voorburg heeft daar weer een eigentijdse online versie van gemaakt. En dat kostte hem maar liefst al z'n vrije tijd de afgelopen zes maanden.

Het resultaat is Omnes viae en het is ontzettend leuk om daar mee te spelen. Hoe kom je bijvoorbeeld van Voorburg naar Rome? Of van Nijmegen naar Keulen? Je hoeft gelukkig niet de Romeinse naam voor Voorburg, Nijmegen of Keulen te kennen. Da's dan toch weer heel aardig van meneer Voorburg.

O ja, en niet alle wegen leiden naar Rome.

Migratieraadsel

2011-09-03T11:09:00.002+02:00

Tegenwoordig zie je vaker bij weblogs die niet zo vaak gebruikt worden een blogpost verschijnen met daarop de titel: wij zijn aan het migreren. En daarna een aantal blogposts met (ik neem aan) zogenaamde reacties daarop. Weet iemand wat dat is? Moderne spam of....??

Mysterieuze nieuwe volger: F.

2011-09-02T20:47:00.001+02:00

We hebben er een nieuwe volger bij, en hij/zij is zeer mysterieus.....Ook wel eens leuk.

Misschien wil F. hier iets zeggen over haar/hemzelf, misschien ook niet. Maar nieuwsgierig zijn we wel natuurlijk.

Welkom!

Opmerkelijke nieuwtjes over taal

2011-08-31T13:04:00.000+02:00

Nieuwtjes over taal, ik lees ze altijd graag en onze taal is daar een rijke bron voor, met elke dag een stuk of 3 à 4 taalnieuwtjes. En soms veer ik even op, omdat het nieuws zo opmerkelijk is.

De oogst van enkele weken opmerkelijk taalnieuws:

Talen leren gaat gemakkelijker op latere leeftijd.
De Hongaarse overheid wil af van Engels als eerste tweede taal. De reden: Engels is te makkelijk. Dat vind ik toch wel redelijk stuitend. Het lijkt me toch op z'n minst nuttig om Engels als tweede taal te leren. Wel is het zo dat je aan een kwartiertje per dag met een taalrobot genoeg schijnt te hebben om de Engelse taal machtig te worden.
Een mens zou in theorie onbeperkt talen kunnen leren, hoewel een stuk of 8 vloeiend in praktijk toch al heel veel is. Het leren van een taal die verwant is aan de jouwe, duurt ongeveer 500 uur, het leren van andere talen neemt meer tijd in beslag. Maar je moet ze wel bij blijven houden, anders zakken ze weg in je geheugen. Echt jaloers ben ik overigens op deze Iraanse jongen, die maar liefst 19 talen spreekt:

Alle jongens hadden Nikeschoenen aan

2011-08-30T16:40:00.000+02:00

Behalve één, die had Adidasschoenen aan.

Mijn dochter is ook begonnen aan de middelbare schoolcarrière. En het is duidelijk wat telt: wie wat voor kleren aanheeft.

We zijn gewaarschuwd....

Wachten op Joost Zwagerman

2011-08-29T19:56:00.001+02:00

Alles kent een begin, zo ook het academisch jaar. En dat mag best leuk ingeluid worden, vindt men bij de Radboud Universiteit. En zo komt het - ik ga namelijk tegenwoordig elk jaar - dat ik al heel wat beroemdheden voorbij heb zien komen (Cees Nooteboom, Kader Abdollah).

Dit jaar was het de beurt aan Joost Zwagerman. Maar.....die kwam te laat. En dus moest het hele programma omgegooid worden. Waar het programma met zijn kleurrijke lezing had moeten beginnen, eindigde het ermee. En eigenlijk was dat helemaal niet zo erg; nu kwamen de prijsuitrijkingen voor de beste scripties, beste docent en beste jonge docent (die ik normaal altijd oversla) eerst en dat programmaonderdeel was bij nader inzien best interessant; leuk om te zien wat er allemaal voor onderzoek wordt gedaan op onze uni.

Mooi was ook het optreden van Marike Jager, in eerste instantie abusievelijk aangekondigd als alumna van onze universiteit en Niek Janssen, student klassieke talen. De laatste hield een vurig pleidooi voor soggen. Soggen? Ja, studie ontwijkend gedrag vertonen: filmpjes kijken en muziek luisteren tijdens het (wetenschappelijk) werk. Net zoiets als bij Google, waar de werknemers tijd krijgen om één dag in de week te 'spelen'.

Dat sprak iedereen aan en Joost Zwagerman kon daar prachtig op inhaken met z'n betoog dat kennis geluk brengt. En dan vooral mooie kennis met een verhaal. En hij riep de universitaire gemeenschap op de prachtige kennis enthousiast over te brengen, mensen 'aan te steken', ook Henk en Ingrid. Want die verdienen het ook om door kennis en cultuur geïnspireerd te raken en niet om neergezet te worden als 'onbeschaafden'.

En of het onbeschaafd was van Joost Zwagerman om te laat te komen? Nee, hoor want hij hield er een leuk verhaal over een gekantelde vrachtwagen bij. Kijk, daar werden we nou gelukkig van.

Les voor jongens en voor meisjes

2011-08-27T10:19:00.001+02:00

Zou dat werkelijk de oplossing zijn voor de onderpresterende jongens op de middelbare school? Apart van de meisjes les? Ik betwijfel het ten zeerste. Het maakt in ieder geval wel wat los, dat voorstel van Kuiper.

Dat er verschillen zijn tussen jongens en meisjes, is evident. Ik zag dat als docent en ik zie het nu bij mijn eigen kinderen. Meisjes van 12 jaar zijn vaak al heel zelfstandig en 'volwassen', terwijl jongens van die leeftijd nog behoorlijk speels kunnen zijn. Als ze 16 zijn, is dit verschil nagenoeg verdwenen. Jongens lijken een soort versnelde pubertijd door te maken. Als ze 14/15 zijn, hebben ze wel wat anders aan hun hoofd dan uitmuntende schoolprestaties te leveren!

En over het algemeen zijn jongens minder talig en meisjes slechter in wiskunde. Over het algemeen en daar zit 'm de crux. Er zijn best talige jongens en er zijn best meisjes die heel goed zijn in wiskunde. En aan het eind van de derde klas kunnen ze daar hun profiel op uitkiezen.

Ik vraag me werkelijk af of jongens beter gaan presteren als ze je ze bij elkaar zet en er 'testosteronklassen' van maakt. Jongens en meisjes door elkaar heb ik altijd ervaren als een prettige balans. Meisjes zorgen over het algemeen (daar heb je het weer) voor wat rust in de klas, terwijl jongens over het algemeen garant staan voor wat relativering en humor; dan wordt het tenminste niet zo bloedserieus. En later, als ze groot zijn, zullen ze toch ook samen moeten werken, inclusief hun kwaliteiten en beperkingen.

Zelf zie ik meer heil in aanpassen van de manier van lesgeven, zodat het onderwijs zowel voor jongens als voor meisjes aantrekkelijk blijft. Zeer verheugd was ik dan ook toen ik las dat de Radboud Universiteit een behoorlijke Europese subsidie krijgt voor het ontwikkelen van games om vreemde talen te leren. Kijk, dat spreekt de jongens nou aan, games om taal te leren; dat is meer hun wereld dan braaf de grammatica en de woordjes in het hoofd te stampen.

Ancient Geeks

2011-08-22T19:20:00.001+02:00

Na lange tijd weer eens Stilus' klassieke cartoonsite bezocht. En er zaten weer leuke cartoons bij. Onder andere die van de ancient geeks hierboven. Maar ook van 'Ruttakles' en z'n gevecht met het vijftigmiljardkoppige monster, de Griekse en Italiaanse crises en het paard van Troje (altijd een dankbaar onderwerp; dit keer met pizzabezorger).

Onuitputtelijk, die oudheid!

Eerst de lasten

2011-08-21T11:12:00.001+02:00

Er gaat een hoogwaardige snelfietsroute tussen Nijmegen en Arnhem aangelegd worden. Prima natuurlijk! Helemaal naar mijn fietshart. En ze gaan er nog haast mee maken ook; helemaal goed. De rest van de wereld zou een voorbeeld moeten nemen aan Nijmegen en Arnhem!

Maar toch, hoewel we daar netjes per brief over geïnformeerd waren, schrok ik ervan dat ik ineens niet over mijn vertrouwde fietsroute naar mijn vertrouwde supermarkt kon fietsen. Het fietspad stopte abrupt en ik diende over het troittoir te fietsen, waarbij ik echt mijn best moest doen niet een paar voetgangers en voetgangertjes omver te rijden. Jaja, eerst de lasten, dan de lusten.

Alhoewel ik dus ondanks het kleine ongemak helemaal voor die supersnelle fietsroute ben, schrok ik toch van de kosten: om de weg voor fietsers tussen Arnhem en Nijmegen 3 kilometer korter te maken, moet er 17 miljoen euro op tafel gelegd worden. Da's een hoop geld! Maar daarvoor krijgen we wel een mooi, snel en veilig fietspad voor de eeuwigheid.

En dat is nog altijd beter dan meer snelweg, waarvan de kosten vele, vele malen hoger zijn. En de lusten lager. In mijn optiek dan.

No problem dus, dat maandje 'overlast'. Wij nieuwbouwbewoners zijn wel wat gewend wat dat betreft....

Nieuwe volger: Marion Stassen

2011-08-18T19:09:00.000+02:00

Bijna ongemerkt - ik was hier de laatste week niet veel - is er een nieuwe volger bijgekomen: Marion Stassen. Marion is een soort overbuurvrouw van mij, want werkt bij de HAN.

En aangezien ik Marion (nog) niet ken, heb ik even wat informatie over haar opgezocht. Op LinkedIn leer ik dat zij achtereenvolgens gewerkt heeft als docente levensbeschouwing bij de HAN, vervolgens als 'teacher of life' bij basisschool de Muze en daarna weer bij de HAN, maar nu als informatiespecialist. Zijn heeft aan de RU sociologie en politicologie gestudeerd en haar master politicologie in Amsterdam behaald.

Zij houdt van de natuur en tuinieren en natuurlijk ook van weblogs, want ze heeft er maar liefst drie! Eén over het landje (waar ik elke dag langsfiets) één over landschapschilderen en een over haar reis naar Indonesië.

Ze zit ook op Twitter, maar heeft nog geen tweets.

Nou, dat was het wel zo'n beetje. Welkom, buuv!

Fruitvliegjes

2011-08-13T14:40:00.001+02:00

Fruitvliegjes: ze lijken er 's zomers altijd ineens te zijn en wel in groten getale. Waar komen die hardnekkige beestjes toch vandaan, vraag ik me ieder jaar weer af.
Toch maar eens even rondgesurft op internet.
En daar kwam ik te weten waar ze vandaan komen (ze komen niet meegelift op gekocht fruit mee of zo, maar gewoon van buiten, afkomend op de geur van rottend fruit in de keuken) en - belangrijker - hoe ze bestreden moeten worden.

De beste manier om van ze af te komen is een val te maken van een kommetje met een stuk bananenschil, honing of iets anders zoets als wijn erin waar folie overheen gespannen is. In de folie moeten (bijvoorbeeld met een tandenstoker) kleine gaatjes geprikt worden waar de fruitvliegjes nog net doorheen kunnen kruipen. De weg terug zullen ze nooit meer vinden....

Wat ook helpt is een bakje met wijnazijn te plaatsen op de plek waar de beestjes aan het rondvliegen zijn. Beetje vloeibare zeep erbij om ze te doden nadat ze al zo'n beetje hulpeloos verdronken zijn.

Je moet ze in ieder geval niet doodmeppen zonder goed na te reinigen, want dode fruitvliegjes (of wat daar nog van over is) zijn een ideale voedingsbron voor nog meer fruitvliegjes.

Wat er verder aan tips wordt gegeven is het steken van kruidnagelen in een sinasappel (dat geeft tevens een lekkere geur in huis) en het plaatsen van een plantje basilicum dicht bij de plaats des onheils; daar hebben ze namelijk een gruwelijke hekel aan.

En als dat allemaal niet helpt, kun je altijd nog een vleesetende plant kopen. Dat gaat iets langzamer, maar zal zeker een bepaald genoegen verschaffen.

Verdere weetjes: de ontwikkeling van fruitvliegei tot volwassen fruitvlieg gaat razendsnel en duurt maar 8 tot 11 dagen. Ieder fruitvliegvrouwtje kan wel voor 400 tot 900 nakomeling zorgen. Ga er maar aan staan!

Gelukkig is er over dit irritante beestje - misschien een schrale troost voor wie er door geteisterd wordt - ook nog wel iets positiefs te melden:

'...alhoewel fruitvliegjes meestal heel irritant gevonden worden, heeft de mens wel degelijk baat bij hun bestaan. Er is al heel veel onderzoek gedaan naar de fruitvlieg, en inmiddels is de genetische code van dit diertje helemaal bekend. Men heeft ontdekt dat het fruitvliegje voor veel lichaamsprocessen dezelfde mechanismen gebruikt als de mens, wat dus de mogelijkheid biedt om meer inzicht te krijgen in deze processen. Voor onderzoek naar ziektes zoals de ziekte van Parkinson, de ziekte van Huntington, de neurologische ziekte ALS, de ziekte van Alzheimer, diabetes en kanker blijkt het fruitvliegje een prima model te zijn, net zoals bijvoorbeeld voor onderzoek naar veroudering en het afweersysteem. En als de fruitvlieg als proefdier gebruikt wordt, is het juist erg handig dat hij zo gemakkelijk te kweken is; door veranderingen in de temperatuur kunnen zelfs de groeisnelheid en de levensduur van het fruitvliegje beïnvloed worden. Dus nog sneller nog meer vliegjes! Er is in een laboratorium weinig ruimte voor nodig en zoals veel mensen zelf al ondervonden hebben, zullen de fruitvliegjes de onderzoekers niet arm eten: de fruitvlieg gedijt bij goedkoop voedsel.'

Zou dit bij de schepping van het beestje ook al bekend zijn geweest?

Gladiatoren gearresteerd in Rome

2011-08-12T19:36:00.002+02:00

Als je in Rome bent, ontkóm je bijna niet aan de gladiatoren die met je op de foto willen, of liever gezegd, die geld willen omdat jij met hun op de foto wilt, of beter gezegd, die je geraffineerd verleiden om met je op de foto te gaan, zodat zij dan een euro of 10 (bij Amerikanen en Japanners wordt vaak meer gevraagd) van je kunnen opstrijken. En durf maar eens niet te betalen, want het zijn stevige, bewapende kerels. En ze steunen elkaar in het in toom houden van 'wanbetalers'; het zijn tenslotte collega's in 'crime'. Mafia in godenlichamen.

Het schijnt een behoorlijk lucratief gebeuren te zijn; onderzoek door de politie heeft uitgewezen dat de 'gladiatorenmafia' de toeristische trekpleistermarkt zelfs onderling verdeeld heeft. De handel is in handen van zeven families; concurrenten van buiten die ook een graantje willen meepikken, worden met harde hand verdreven. Dat ondervonden pas ook de undercoveragenten in gladiatorenoutfit: ook deze werden aangevallen en geïntimideerd.
Maar deze keer waren het de gladiatoren die het onderspit moesten delven: ze werden namelijk door de collega's van de undercoveragenten in de boeien geslagen.

En nu? Zouden ze het nu in de arena moeten uitvechten?

De 'echte' gladiatoren in gelukkiger tijden (filmpje):

Nieuw geld: bataven

2011-08-11T14:07:00.000+02:00

Sommige mensen bloeien op ten tijde van crisis. Zij verzinnen iets nieuws. Neem nou de initiatiefnemers van de Bataaf, een nieuwe regionale munt, die binnenkort in Nijmegen ten doop zal worden gehouden.

Door als burger aan de circulatie van de Bataaf mee te doen, omzeil je de euro en de multinationals, steun je de kleine lokale winkels, help je het milieu en versterk je de regionale economie. Bovendien doe je er je voordeel mee: je koopt de Bataaf namelijk voor 0,95 eurocent en hij is 1 euro waard. Standaard 5% korting dus!

Van regionale munten had ik zelf nog nooit gehoord, maar ze schijnen er al op verschillende plaatsen te zijn, onder andere in Arnhem, waar ze de Gelre hebben. En die hebben het idee op hun beurt weer opgepakt uit Duitsland en Zwitserland.

Hoe de munt er precies uit komt te zien, is nog niet helemaal duidelijk. Tot en met vandaag kun je je ontwerp er voor indienen.

Check de website!

Top 3 wereldsteden

2011-08-11T10:08:00.003+02:00

Voor wie Nijmegen al bezocht heeft naar aanleiding van mijn post van vorige week, heb ik nóg een tip: Bangkok. Dat is volgens een onderzoekje van het reismagazine Travel & Leisure namelijk de beste stad ter wereld om te bezoeken. Stad nummer 2: Florence. En op nummer 3, jawel, Rome. Twee Italiaanse steden in de top 3.

Goede reis naar Bangkok! Ik houd het voorlopig bij Italië....

In therapie: app

2011-08-10T21:09:00.002+02:00

Zelf volg ik de serie In Therapie niet; het bezoek van vandaag wel. En het bezoek van vandaag had als tip: download de app van in therapie; dan kun je in de mailbox van Jonathan (de therapeut uit de serie) kijken, z'n sms'jes lezen en z'n voicemail afluisteren. En wordt de serie nóg leuker, want met meer lagen en inside jokes.
Voor wie de serie volgt: dat wist je vast al....
Voor de rest: best een aardige manier om de televisie wat levendiger te maken!

Vrouwen van Rome

2011-08-08T12:04:00.003+02:00

Seks, macht en politiek; zo luidt de ondertitel van het boek. Mijn kinderen hebben me al streng toegesproken. Dit soort boeken hoort hun moeder niet te lezen. Maar ik heb ze gerustgesteld: het woord sex staat weliswaar als eerste genoemd en in een veel groter lettertype dan macht en politiek, maar het boek gaat eigenlijk vooral over die laatste twee; de (politieke) macht van de Romeinse 'first ladies', de plek in de schaduw van hun machtige mannen, die ze al dan niet op slinkse (en soms moordlustige) wijze wisten te vergroten.

Livia, de eerste 'first lady' van een Romeinse keizer, namelijk Augustus, had de eer om de toon te zetten. Zij werd model voor de rest van de rest van de keizersvrouwen, al dan niet omdat zij met een modelkeizer was getrouwd, die zijn best deed om het beeld van een modelgezin naar buiten te brengen. Maar sommige geschiedschrijvers geven een wat minder rooskleurig beeld van deze modelvrouw door haar wat moorden in de schoenen te schuiven. En welk beeld juist is - daar kunnen we slechts naar gissen. Freisenbruch, de schrijfster van het boek, doet dat heel beheerst en gedegen.

Maar dat Agrippina Minor (de moeder van Nero) een superbitch was die nergens voor terugdeinsde, dat staat wel vast; daar zijn alle schrijvers het wel over eens, al verschillen de details natuurlijk, maar ja, wat is een moord meer of minder in haar geval.

Een bijzonder boek, dat de Romeinse geschiedenis eens van een andere, zeker niet minder interessante kant belicht. Prachtig hoe alle netwerken die de vrouwen van de keizers hadden, bijvoorbeel in Griekenland, Judea en Syrië, van invloed bleken op de politiek. En dat ons soms een aardig kijkje is gebracht in de intriges tussen de vrouwen (moeders, schoonmoeders, zussen, losbandige dochters) aan het hof. En hoe de latere keizerinnen (ja, die hebben we ook gehad in de Romeinse tijd!) hun christelijkheid en maagdelijk bestaan inzetten als machtsmiddel.

Een mooi hoofdstuk vond ik dat over Julia Domna, de vrouw van keizer Septimius Severus. Wat ik me nooit gerealiseerd had, is de Septimius Severus de eerste zwarte keizer van het Romeinse Rijk was, een soort Obama avant la lettre dus. En nog wel getrouwd met een Syrische!
En ongelooflijk hoe twee van zulke getalenteerde ouders een gedrocht als Caracalla konden voortbrengen, die later zijn jongere broer Geta zou vermoorden in bijzijn van zijn verfijnde moeder, althans zo vermelden de bronnen.

Heel toevallig was gisteren - ik had het boek net uit - bij OVT op de radio een gesprek over de verhouding tussen juist deze twee broers, Caracalla en Geta. En niet met de minsten, maar met de in Nederland toonaangevende oudhistorici Fik Meijer en Olivier Hekster. Absoluut de moeite waard om even te beluisteren. En daarna natuurlijk het boek lezen!

Dali en Berlijn

2011-08-07T13:00:00.002+02:00

Zoals gezegd was onze vakantie Praag/Berlijn ietwat onvoorbereid. We waren bijvoorbeeld totaal niet op de hoogte van de Dalitentoonstelling in Berlijn; we werden er op gewezen door posters in de stad. En het was absoluut de moeite waard.

Dezelfde dag hebben we ook het Pergamonmuseum bezocht. Ook de moeite waard, maar maar ongelooflijk veel drukker, minstens 2 uur in de rij als je rond een uur of 12 arriveerde (wij waren er gelukkig al om 10 uur, dus hoefden maar een half uur in de rij).

En bij de Dalitentoonstelling: geen rij! Wel een mooie toiletdeur:

Nijmegen is top

2011-08-05T10:52:00.001+02:00

Nijmegen is een toffe plek, althans volgens veel mensen die deze stad een bezoekje hebben gebracht: Nijmegen staat namelijk in de top 5 van leukste steden in Nederland om te bezoeken volgens een onderzoek van vakantiebeoordelaar Zoover.
Nou, dan zal Amsterdam wel op nummer 1 staan? Mis, pas op nummer 10 kom je die tegen. Nummer 1 is Breda, gevolgd door Den Bosch, Groningen en Maastricht.

Het gemiddelde waarderingscijfer is een 8,7. Opgebouwd uit:
uitgaansleven: 8,5
cultuur en sfeer: 8,7
omgeving: 9,3

De nieuwste attractie is de kettingrover.

1984 op de iPad

2011-08-04T12:35:00.001+02:00

De laatste tijd heb ik behoorlijk wat boeken op de iPad verslonden, want ook ik ben, net als vele landgenoten, op toevallige wijze de gelukkige bezitter van een CD met duizenden Nederlandstalige e-books. Een van de boeken die op de CD staan, is 1984.

En niet dat ik me er de hele tijd van bewust was, maar eigenlijk is het behoorlijk omineus om juist dat boek te lezen van een illegale kopie met een camera boven in beeld.

Bij de andere boeken had ik daar aanzienlijk minder last van. Inhoud en vorm hebben uiteindelijk toch wat met elkaar te maken, mag ik ook hier voorzichtig uit concluderen.

Conclusie:
Science fiction is uitermate geschikte literatuur voor op de iPad en dient nooit meer in gedrukte vorm gelezen te worden, aangezien er dan absoluut iets van de beleving verloren gaat. Het is maar dat je het weet en big brother is watching you!

Vakantie en internet

2011-08-03T09:50:00.001+02:00

De belangrijkste voorwaarde voor ons gezin (en dan met name de kinderen) bij het uitkiezen van de vakantiebestemming en -accomodatie is tegenwoordig, of er wifi in de buurt is en wel het liefst in het hotel, de camping of appartement zelf.

Enfin, we hadden de appartementen er dit jaar weer op uitgezocht. In Praag ging het prima; hele dag at any moment wifi voor alle vier de personen, iPods en iPads tegelijk. Feest dus. Alle nieuwtjes konden meteen gedeeld worden.

In Berlijn was het minder. Toen we vroegen naar de wifi, werd ons een USB-stick aangereikt. Voor wifi op de laptop. Je had de gezichten van de kinderen moeten zien! En dan nog een geluk dat ik de laptop meegenomen had. Zo kon iedereen om de beurt op het zwarte apparaat. Maar erg bevredigend was dat niet. Het internet was traag en dat om de beurt geeft je ook niet echt een gevoel van vrijheid.....

Dus maar even opgezocht waar een internetcafé in de buurt van ons appartement was. Er bleek er een om de hoek te zijn. Vakantie weer goed voor de kinderen. En ook voor ons, want ze hadden daar enorm lekkere en verantwoorde, want biologische cappuccino. En heerlijke banken waar je lui op kon zitten of liggen.

Eind goed al goed.

Praag en Berlijn

2011-08-02T10:08:00.000+02:00

Dit jaar wisten we eigenlijk niet zo goed waar we heen zouden gaan, er waren veel plaatsen en landen bij ons in de race: Londen, Turkije, Venetië, Frankrijk, Griekenland.... En uiteindelijk werd het ineens Praag en Berlijn. Meneer Festina wilde graag een keer naar Berlijn en ikzelf een keer naar Praag, de mooiste stad van Europa naar men zegt. En aangezien we leuke appartementen vonden voor niet al te veel geld (we waren dit jaar immers al naar Rome geweest), werd ruim een week geleden de knoop voor deze compromisreis eindelijk een keer doorgehakt. Veel tijd om de vakantie voor te bereiden hadden we niet, maar dat maakte het allemaal des te spannender. Want:

Was Tsjechië inmiddels eigenlijk aan de euro? Nee, geld wisselen dus. Heerlijk ouderwets, dat omrekenen later in het land zelf. En goed voor de rekenvaardigheden van de kinderen, met name de som 'delen door 23'.

De avond voor vertrek kwamen we erachter dat Tsjechië niet op ons navigatiesysteem stond. Oude kaart Duitsland mee dus - konden we dat eigenlijk nog wel: kaartlezen? Bleek overigens niet nodig, want Praag (Praha) staat al van verre aangekondigd in een verder heerlijk rustig land.

De enige voorbereiding bestond verder uit het bekijken van de top 10 bezienswaardigheden voor beide steden. Dat bleek redelijk afdoende, we hebben een prachtige reis gehad; we snapten alleen niet waarom de laatste dag in Praag om 6 uur er ineens een enorme drukte voor de kerk met het astronomisch uurwerk was. De dag ervoor konden we toch gemakkelijk doorlopen naar het restaurant? Later bleek dat een attractie te zijn die elk uur plaatsvindt: dan gaan er boven de klok blauwe luikjes open en trekt er een stoet apostelen voorbij. Dat hebben we later op You Tube teruggevonden. Zie hieronder, voor het geval je ook een keer onvoorbereid naar Praag gaat....

Wilders en droge humor

2011-07-22T15:17:00.000+02:00

Komt Geert van de PVV bij de kapper net voor zijn vakantie.
Kapper: Weer hetzelfde?
Geert: Nee, doe maar iets Wilders.

via @drogehumor

Statistieken

2011-07-21T10:18:00.001+02:00

Heel soms, bijvoorbeeld als ik vakantie of niets beters te doen heb, kijk ik wel eens naar de statistieken Festina Lente van blogspot, hoewel ik meer gewend ben aan die van get clicky.
En dat levert verrassende conclusies op, want de stukjes die niet per se het meest interessant of leuk zijn naar mijn mening, worden het meest gelezen. De top 3 van dit jaar is namelijk:

iPad: 32.461 views
CDA-congres: 7.915 views
Afscheid: 4.319 views

In totaal is mijn weblog dit jaar 120.000 keer bekeken; de twee zinnen (inclusief verwijzing en flimpje) over de iPad waren dus goed voor ruim een kwart van de pageviews.

Wat me verder opviel, was dat de mensen die het item over het CDA-congres en het afscheid bekeken, meestal een minuut of drie, vier de tijd namen om het stuk (in het geval van het CDA-congres ook het stukje YouTube film met optreden van Camiel Eurlings) te lezen. En dat kan van de iPadmensen niet gezegd worden; daar bleef het bezoek vaak beperkt tot 10 seconden.

Blijft interessante materie, die statistieken. Ben nu al benieuwd naar volgend jaar!

Vierdaagse op en naar het werk

2011-07-20T11:09:00.001+02:00

Gisteren was het de eerste dag van de Vierdaagse, dat kan niemand ontgaan zijn. En ik had het geluk om deze dag, de laatste voor mijn vakantie, nog te mogen werken.
Vroeg wakker word je sowieso op de eerste vierdaagsedag in Lent - alleen dat al is reden genoeg om te gaan werken - want de wandelaars lopen vrij vroeg in de ochtend door Lent en dat gaat gepaard met groot enthousiasme in de vorm van dweilbandjes en muziek via luidsprekers in het dorp. Alsof de bevrijders Lent zijn binnengekomen.

En natuurlijk staan er ook mensen langs de kant van de weg hun bekenden en andere helden toe te juichen. Op weg naar mijn werk moest ik me daar door heen zien te wurmen.

De wandelaarsstroom op weg naar mijn werk ziet er ongeveer als volgt uit:

Maar ook op mijn werk kan ik nog volop doorgenieten, want de talrijke soldaten van allerlei nationaliteiten die meelopen, komen luid zingend langs mijn werkplek op weg naar hun overnachtingsplek. Probeer je dan nog maar eens te concentreren!

Langs de weg staan allerlei studenten en kinderen met snoep om de soldaten aan te moedigen om hun laatste kilometers af te leggen. Een enkele soldaat wordt ondersteund door zijn makkers omdat hij niet meer kan dan voortstrompelen. En de kinderen (en mijn collega's) raden aan de hand van de vlaggen die de soldaten dragen waar ze vandaan komen.

Nee, in Nijmegen ontkom je niet aan de Vierdaagse, ook niet op je werk.

En dat is ook eigenlijk geen enkel probleem, want wie wil er nou niet tijdens zijn of haar lunchwandeling toegejuigd worden door en snoep krijgen van de kinderen langs de weg?

Nog meer vierdaagsefoto's en filmpjes vind je onder andere bij nu.nl, met daarbij ook een oud filmpje in zwart-wit van de vierdaagse in 1961: herkenbaar en toch anders!

The fantastic flying books

2011-07-16T13:53:00.004+02:00

Gisteren maar eens bij de appstore gekocht, The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore, het leuke kinder e-book voor de iPad. Mooi gemaakt en verrassende interactiemogelijkheden.

Mijn dochter, allang geen vierjarige meer, vond het eigenlijk best leuk en ontdekte als digital native veel meer features dan ikzelf. Dat het in het Engels was, boeide haar eigenlijk niet zo; ze kent al wat Engelse woordejs en de verhaallijn is goed te volgen.

Ik zie een grote toekomst voor dit soort e-books als studiemateriaal. Wat zal het een genot zijn om een wiskundesom op deze manier uitgelegd te krijgen. Of een natuurkundeprobleem.
Het bètaprobleem in een keer opgelost.

Voorbereidingen vierdaagse in Lent

2011-07-15T14:21:00.000+02:00

De voorbereidingen voor de vierdaagse zijn in Nijmegen in volle gang en zo ook in Lent:

En nu maar hopen dat het mooi weer blijft...... Wishful thinking, want ze verwachten alleen maar buien. Bijzonder jammer. Vorig jaar was het zulk heerlijk weer. Maar ja, dit jaar komt Bob Fosko een potje klassiek raggen. En dan trotseren we gewoon de regen. Reken maar!

Keuvelen

2011-07-12T20:58:00.000+02:00

'Mamma, waar was je net?'
'Nou, even met oma aan het keuvelen.'
'Keuvelen, wat is dat nou weer? Jij gebruikt altijd van die middeleeuwse woorden.'
'Tja, misschien komt dat doordat ik veel Elsschot lees de laatste tijd. Trouwens, zo oud is dat woord helemaal niet. En bovendien kun je zo je woordenschat vergroten?'

Ik weet zeker als ik had gezegd dat ik even met oma aan het chillen was geweest, het ook niet goed was geweest.

Zwaar leven. Met pubers. Of mag ik die niet zo noemen?

#BiblioFuture

2011-07-09T19:50:00.002+02:00

Altijd leuk, blogkermissen. Dit keer eentje van Joost Heessels over de toekomst van bibliotheken. Centrale vraag: hoe zien bibliotheken eruit over 10 jaar?
Wel, dat is waarlijk geen makkelijke vraag.

Toen ik van de week op de radio hoorde dat mensen voor op vakantie weer gewoon wegenkaarten kopen, omdat ze de schelle stem van de tomtom zo zat zijn en er niet echt een vakantiegevoel van krijgen, dacht ik meteen: 'ja, er is nog een kans!' Want mensen krijgen ook een keer genoeg van de technologie, gaan ook weer een keer terugverlangen naar het oude, het oude papieren boek bijvoorbeeld. En waarom zouden ze dat gaan kopen als ze dat ook gratis kunnen lenen? Alleen daarom al moeten we er altijd voor ze blijven. En voor de (functioneel) analfabeten, want denk maar niet dat die er niet zijn in Nederland. Nee, er zijn er zo'n anderhalf miljoen en die kosten ons 537 miljoen per jaar.

Maar dan moeten we het wel slim aanpakken, voordat we voor altijd uit beeld raken. En dat kan bijvoorbeeld door het aanbieden van nieuwe diensten en samenwerking, samenwerking, samenwerking. Dat hebben de mensen van biebsearch goed begrepen door met de middelbare, basis- en MBO - scholen samen een uitgebreid ondersteuningsprogramma te ontwikkelen. Want iedereen (bijvoorbeeld middelbare scholieren, dat weet ik inmiddels uit ervaring) dénkt wel dat-ie kan zoeken, maar heeft niet in de gaten dat-ie tegelijkertijd heel veel mist als-ie alleen googelt.

Als je voor al je doelgroepen aantrekkelijk wilt blijven, moet je goed naar de behoeften van al je doelgroepen kijken. In Hoorn hebben ze bijvoorbeeld goed naar de jongste doelgroep, de kinderen, geluisterd door ze mee te laten ontwerpen met de inrichting. Die hebben ècht wel een bibliotheek (leesspeeltuin) waar ze zich prettig voelen en waar ze voor zouden vechten om haar voort te laten bestaan; ze hebben immers zelf mee-ontworpen!

Voor scholieren en studenten mag de bibliotheek wel wat sexyer worden met interactieve materialen als touchtables en ontmoetingsplekken met gratis wifi. Een afwisseling tussen stilte- en overleg-/ ontmoetingsruimtes, misschien wel samen met de huiswerkbegeleidingsdienst te organiseren. In een goed geoutileerde ruimte willen docenten best studiebegeleiding bieden!

Voor de dertigers en veertigers mogen er best wat goed vergrendelde iPads komen met digitale kranten uit de hele wereld erop in leuk ingerichte zithoeken met lekkere koffie; daar willen ze vast wel wat voor betalen.....

En voor de senioren zonder vet pensioen of belangstelling voor techniek voorlopig gewoon boeken, desnoods thuisgebracht. En natuurlijk advies over e-readers, want zij hebben als het goed is ècht tijd om te lezen. En hebben baat bij e-readers als ze grote letters moeten lezen. En daartoe moeten we als de bliksem het lenen van e-boeken mogelijk maken. Die e-readers worden namelijk (nu al) ras goedkoper.

En eigenlijk zouden alle bibliotheken tuinen moeten hebben, of op z'n minst terrassen. Want waar is het fijner lezen dan buiten? Misschien samen met sportcomplexen? Dan krijg je tenminste weer iets van het oude idee van het Griekse gymnasion, waar sport en kennisvergaring als eenheid bij elkaar hoorden onder het mom van mens sana in corpore sano. Dat was zo gek nog niet.

Sfeer, technologie, ontmoeting en informatiekundighied hoeven elkaar niet te bijten, maar moeten krachtig verbonden worden. Daar zit onze uitdaging.

Dan echter het geld. Volgens mij zijn de mensen best bereid te betalen voor iets goeds en moois. Erg blij word ik dan ook van berichten dat mensen bereid zijn om voor het behoud van de bibliotheek een verhoging op de OZB op de koop toe te nemen. Deze mensen hebben het begrepen.

Krasse knar bij UB Nijmegen

2011-07-08T14:42:00.000+02:00

En ja hoor, gisteren zat de hele UB weer aan het beeld gekluisterd, want we waren weer op tv, heel kort weliswaar, maar toch!

Dit keer zijn er bij ons beelden gemaakt rondom een item bij Uitgesproken EO (item begint bij minuut 6) over oudere mensen die nog bijzonder fit zijn. Er werden twee krasse knarren besproken, één die op hoge leeftijd (77) nog deelneemt aan wedstrijden polsstokhoogspringen ('ik spring tegen mensen van 60, daar kun je niet tegenaan') en één (Gerrit Deems) die op z'n 89ste (!) nog gepromoveerd is. Van de laatste zijn ook beelden in de leeszaal van de UB te zien.

Mooi! Nog mooier was het geweest als de man geportretteerd was in onze hippe Learning Zone, maar dat was natuurlijk een beetje geforceerd voor een meneer die al z'n stukken nog netjes op de typmachine uittikt en niets moet hebben van internet....

Nijmegen Directwandeling

2011-07-05T22:11:00.002+02:00

Je hebt van die dagen dat het gewoon lekker weer is. Gisteren was zo'n dag. En het regende mooie dingen: ten eerste dat mijn zoon over is naar de derde klas en ten tweede dat ik weer op pad ging met de bloggers van Nijmegen Direct.

We zouden eerst een wandeling door de (historie van) de Burchtstraat krijgen en daarna iets gaan drinken. Maar het liep even heel anders: de tourleader was namelijk ziek! Niet dat dat een probleem voor de altijd opgewekte leden van Nijmegen Direct was; die verzonnen gewoon zelf een route en wel de brug tot brugloop: heen over de autobrug en terug over de fietsbrug met tussendoor een pad langs de Lentse dijk met een adembenemend uitzicht over Nijmegen.

Op de fietsbrug vertelde iemand nog een leuk weetje, namelijk dat in de zwarte leuning van de brug in spiegelbeeld steeds de letters WAAL staan. Dat was me nog nooit opgevallen, hoewel ik toch al minstens 5 jaar over die brug fiets. Dat verhaal neem je toch maar weer mooi mee op zo'n avond.

Natuurlijk moest er na de vermoeiende wandeling ook wat gedronken worden, al was het maar om het eenjarig bestaan van Nijmegen Direct te vieren. Bij het eerste terras aan de zwoele waalkade werden we om onduidelijke redenen geweigerd (te weinig personeel om ons te bedienen?)

Maar het tweede terras ontving ons gelukkig gastvrij.

En zo hoort het ook. Het was een mooie avond en dat was het.

Ann bij Wim

2011-07-03T13:47:00.002+02:00

Ann de Craemer, onder andere bekend van Duizend-en-een-dromen (het boek waarvoor ze onlangs genomineerd is voor de Bob den Uylprijs) en het weblog Ir-An, was eergisteravond op bezoek bij Wim Brands om over haar nieuwe boek Vurige Tong te praten.

Mooi gesprek over een mooi boek over de tenenkrommende onderdanigheid van de katholieke gemeente van Tielt, de woonplaats van Ann, het dorp dat een stad pretendeert te zijn en vanwaaruit ze weggaat en waarnaartoe ze (toch en hoe!) terugkeert.

Beluister het interview hier.

Humanitatem colamus

2011-07-02T15:03:00.000+02:00

Dum inter homines sumus, humanitatem colamus, zo luidt een Romeins spreekwoord. Onze vicepremier Verhagen is dat even vergeten, zo lijkt het wel, als we het volgende fragment uit zijn speech van van de week horen.

"Blijft mijn buurt wel mijn buurt als er weer een kerk gesloten wordt en er een moskee wordt gebouwd? Waarom passen de nieuwkomers zich niet aan ons aan? Ze pikken toch niet de baan van mijn zoon in? We moeten die zorgen niet afdoen als onfatsoenlijk of stellen dat je dat niet mag vinden. Het onbehagen moet ook het onbehagen zijn van een volkspartij als het CDA"

Als de minister van cultuur een ork is, wat is onze vicepremier dan?

En dat terwijl zijn partij toch onder andere een partij van kerken, instanties van naastenliefde die ook illegale buitenlanders opnemen, is? Wil het CDA nu definitief vervreemden van zijn leden? Om eventueel een beetje meer macht?

Hij doet er beter aan nog meer van de Romeinen te leren behalve bovenstaand spreekwoord. Want ook de Romeinen moesten in de vierde eeuw na Christus niets hebben van vluchtelingen, Goten in hun geval, die ze op dat moment eigenlijk goed hadden kunnen gebruiken in hun leger. En iedereen weet waar dat toe geleid heeft.

Juist, tot het begin van de val van het Romeinse rijk.

Verborgen werkloosheid.....

2011-07-01T14:58:00.001+02:00

Waterpret in Teheran

2011-06-30T16:43:00.001+02:00

Leuk, er is een mooi en lux zwembad geopend in Teheran. Maar op het filmpje dat daarover gaat, zie ik alleen jongens; dat lijkt me toch wel sneu voor de meisjes....

Rust keert weer

2011-06-29T11:13:00.000+02:00

De rust op de woensdagochtenden is teruggekeerd in huize Festina; de musical voor groep 8 is namelijk opgevoerd. En alle kinderen hebben geschitterd. Daar kon geen bliksem tegenop. Zo trots op de kids!

En dat terwijl we maandag, toen we voor het eerst een soort van generale repetitie hadden, eigenlijk nog dachten: dat wordt niets. Sommige filmpjes en muziekjes waren nog niet aanwezig, het beheer van het gebouw wist niet hoe de geluidsinstallatie werkte en kwam na enkele minuten al klagen dat de rookmachine uit moest omdat alle brandmelders rookgevaar meldden en nog meer dingen waar we niet op gerekend hadden.

Maar....eind goed al goed met die bruggers in de dop!